அறிவுஜீவிகளின் பாரம்பரிய அரசியல் உளவியல் பார்வை

தமிழக அரசியலில் அண்மைக்காலமாக உருவாகியுள்ள மாற்றங்களில் மிகவும் கவனிக்கத்தக்க ஒன்றாக C. Joseph Vijay அவர்களின் அரசியல் எழுச்சி பார்க்கப்படுகிறது. இது சாதாரணமான ஒரு தேர்தல் வெற்றியாக மட்டும் மக்கள் பார்ப்பதில்லை. பல ஆண்டுகளாக ஒரே மாதிரியான அரசியல் கட்டமைப்புகளுக்குள் பழகி வந்த சமூகத்தில், திடீரென ஒரு புதிய முகம் மிகக் குறுகிய காலத்தில் மிகப்பெரிய வெற்றியை பெற்று முதல்வராக உயர்ந்திருப்பது, தமிழக அரசியலில் ஒரு புதிய உளவியல் அலை உருவாகி வருவதை காட்டுகிறது.

​குறிப்பாக, பல ஆண்டுகளாக சில குறிப்பிட்ட கட்சிகளைச் சுற்றியே அரசியல் அதிகாரமும், சமூக ஆதிக்கமும், வாய்ப்புகளும் சுழன்று வந்தன. பழமையான அரசியல் பற்றுதலில் வாழ்ந்த அந்த பழைய கட்டமைப்பிற்குள் அதிகாரம், சலுகை, சமூக ஆதிக்கம் போன்ற பல விஷயங்கள் ஒன்றோடொன்று கலந்திருந்தன. ஆனால் இன்று அந்த நிலைக்கு ஒரு புதிய சவாலை உருவாக்கியிருக்கிறார் விஜய் அவர்கள். தனிப்பட்ட மக்கள் ஈர்ப்பு, நேரடி பேச்சு, மாற்றத்தை வலியுறுத்தும் அணுகுமுறை ஆகியவற்றின் மூலம் அவர் மிகக் குறுகிய காலத்தில் மக்கள் ஆதரவை பெரிதாக பெற்றிருக்கிறார்.

​இந்த வேகமான வளர்ச்சியே பழைய அரசியல் ஆதிக்கங்கள் தொடர வேண்டும் என்று நினைப்பவர்களுக்கு அதிர்ச்சியாகவும், அச்சமாகவும் மாறியுள்ளது. ஒரு புதிய தலைமுறை அரசியல் உருவாகும்போது தங்களின் சலுகை அரசியலும், அதிகார மனப்போக்குகளும் பலவீனமடையும் என்ற பயம் அவர்களுக்குள் உருவாகிறது. அதனால் தான், விஜய் அவர்கள் முதல்வராகி மிகக் குறுகிய நாட்களே ஆன நிலையிலும் கூட, அவர்மீது அதீத விமர்சனங்களும், அவரை ஆதரிக்கும் மக்களைக் குறைத்து மதிப்பிடும் அணுகுமுறைகளும் தொடர்ந்து வெளிப்படுகின்றன.

​இருப்பினும், ஒரு நடிகரின் ரசிகர்கள் மட்டுமே ஒரு அரசியல் வெற்றியை உருவாக்க முடியாது என்பது அரசியல் வரலாறே சொல்லும் உண்மை. திரைப்படம் சில நாட்களுக்கு மக்களை கவரலாம். ஆனால் அரசியல் என்பது வேலைவாய்ப்பு பிரச்சினைகள், பெண்கள் பாதுகாப்பு, ஊழல், சுற்றுச்சூழல் சீரழிவு போன்ற மக்களின் வாழ்வியல் வலிகளோடு நேரடியாக இணைந்தது. நீண்டகாலமாகத் தேங்கியிருந்த மக்களின் இந்த மாற்றத்திற்கான தேடலுக்குள் தான் விஜய் அவர்களின் அரசியல் பிரவேசம் அமைந்தது.

​இதற்கு ஒரு சிறிய கதையை உவமையாகச் சொல்லலாம். ஒரு கிராமத்தில் பல தலைமுறைகளாக ஒரு பழைய மரப்பாலம் இருந்தது. அது ஆங்காங்கே உடைந்திருந்தாலும், மக்கள் “நம் முன்னோர்கள் பயன்படுத்தியது, பாரம்பரியமிக்கது” என்று அதிலேயே ஆபத்தான முறையில் பயணித்தனர். ஒருநாள் அந்த ஊர் இளைஞன் ஒருவன், பக்கத்திலேயே வலுவான ஒரு புதிய இரும்புப் பாலத்தைக் கட்டினான். அதைப் பார்த்த ஊர் பெரியவர்கள், “இதற்குப் பாரம்பரியம் இல்லை, அனுபவம் இல்லை, இது எவ்வளவு நாள் தாங்கும்?” என்று வசைபாடினர். ஆனால், தினமும் ஆற்றில் விழுந்து அடிபட்டுக் களைத்துப்போன சாமானிய மக்கள், எந்தப் பழமைவாதத்தையும் பார்க்கவில்லை; தங்களின் பாதுகாப்புக்காகவும் வசதிக்காகவும் அந்தப் புதிய பாலத்தில் நடக்கத் தொடங்கினர். ஏனெனில், மக்கள் பாரம்பரியத்தை விடத் தங்களின் ‘பாதுகாப்பான வாழ்வாதாரத்தையே’ முதன்மையாகக் கருதுகிறார்கள்.

​இங்குதான் நாம் சமூக உளவியல் ரீதியான பார்வையை உற்று நோக்க வேண்டும். இந்த அரசியல் மாற்றத்தில் இரண்டு முக்கியமான உளவியல் கோட்பாடுகள் செயல்படுகின்றன. முதலாவது, ‘அறிவாற்றல் முரண்பாடு’ (Cognitive Dissonance). பல தசாப்தங்களாக ஒரே மாதிரியான அரசியல் சித்தாந்தங்களுக்கும் கட்டமைப்புகளுக்கும் பழகிப்போன மனிதர்களுக்கு, திடீரென ஒரு புதிய மாற்று வரும்போது அதை மூளையால் எளிதில் ஏற்க முடிவதில்லை. இரண்டாவது, ‘மாற்றத்தை எதிர்க்கும் மனநிலை’ (Status Quo Bias). மனித மனம் எப்போதும் தனக்குப் பழகிய சூழலிலேயே இருக்க விரும்பும். புதிய அரசியல் சக்தியால் தங்களின் பழைய சலுகைகளோ அல்லது சமூக அந்தஸ்தோ பறிபோய்விடுமோ என்ற பயமே, விமர்சகர்களிடம் அதீத வன்மமாக வெளிப்படுகிறது.

​இந்த உளவியல் உண்மைகளைப் புரிந்துகொள்ளாமல், அவரை ஆதரிக்கும் ஒட்டுமொத்தக் கூட்டத்தையும் ஒரே வார்த்தையில் இழிவுபடுத்துவது சமூக உளவியலை அறியாத அணுகுமுறையாகும். விஜய் அவர்களை ஆதரிப்பவர்கள் அனைவரும் ஒரே மாதிரியானவர்கள் அல்ல. அங்கு மாற்றம் தேடிய இளைஞர்கள் இருக்கிறார்கள்; பழைய அரசியலால் விரக்தியடைந்தவர்கள் இருக்கிறார்கள்; சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூகநீதி குறித்து கவலைப்பட்டவர்கள் இருக்கிறார்கள்; சாதாரண பொதுமக்களும் இருக்கிறார்கள். ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு நியாயமான காரணம் இருக்கிறது.

​அரசியலில் விமர்சனம் அவசியம். ஆனால் அந்த விமர்சனம் கொள்கையை நோக்கி இருக்க வேண்டுமே தவிர, மக்களை அவமதிக்கும் மொழியாக மாறக்கூடாது. பல ஆண்டுகளாக நடந்த சுற்றுச்சூழல் சுரண்டல்கள், நிர்வாக அலட்சியங்களின் போது மௌனமாக இருந்தவர்கள், இன்று ஆட்சிப் பொறுப்பேற்று மிகக் குறுகிய காலமே ஆன ஒரு புதிய மாற்றத்தை மட்டும் அதீத வெறுப்போடு தாக்குவது, உண்மையான அரசியல் விமர்சனமாக இல்லாமல், உள்ளார்ந்த அச்சத்தின் வெளிப்பாடாகவே மக்களிடம் தெரிகிறது.

​மாற்றம் என்பது ஒரே நாளில் நிகழ்வதில்லை. அது மெதுவாக மக்களின் மனதில் விதையாக விழுகிறது. இன்று தமிழக அரசியலில் அந்த விதை விதைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அது எந்த வடிவத்தில் வளரும் என்பதை காலமே முடிவு செய்யும். ஆனால் ஒரு விஷயம் மட்டும் தெளிவாகத் தெரிகிறது — மக்கள் இனி வெறும் கட்சி பெயர்களை மட்டும் பின்தொடரவில்லை; தங்கள் வாழ்வியலை உணர்ந்து பேசும் அரசியலைத் தேடத் தொடங்கியுள்ளனர். மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது என்ற உண்மை, இன்றைய தமிழக அரசியலிலும் மீண்டும் நிரூபிக்கப்படத் தொடங்கியுள்ளது.

ஆனந்த் – IN MEDIA

WISDOM NEWS