குடும்பத்தின் மர்ம முடிச்சு

பெரிய அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பின் இருபதாவது மாடியில் இருந்த அவர்களின் ஃபிளாட், வெளியில் இருந்து பார்த்தால் அமைதியின் மொத்த உருவம். உள்ளே, அது வெங்கட் மற்றும் கவிதாவின் உலகமாக இருந்தது. வெங்கட், ஒரு இன்வெஸ்டிகேட்டிவ் ஜர்னலிஸ்ட். இரவு பகல் பாராமல் வேலை, ரகசியமான சந்திப்புகள், எப்போதும் கைபேசியில் ஒலிக்கும் அச்சுறுத்தலான அழைப்புகள் என அவனது வாழ்க்கை ஒரு நிமிஷம் கூட ஓயாத ஓட்டம். கவிதா, அவனது நேர் எதிர் துருவம். வெளியுலகப் பழக்கமில்லாத, அன்பும் அமைதியும் நிறைந்த இல்லத்தரசி. அவளின் உலகம் அவர்களுக்கு ஒரு மகன் ஒரு மகள் அருண் (10) மற்றும் அனிதா (7)

வெங்கட், தனது வேலையின் காரணமாக உலக நடப்புகளையும், சமூகப் பிரச்சனைகளையும் விரல் நுனியில் வைத்திருப்பான். ஆனால், கவிதாவுக்குப் பொருளாதாரம், அரசியல், வெளி உலகச் சவால்கள் பற்றிய புரிதல் மிகக் குறைவு. வெங்கட் அவளை ஒரு ‘பாதுகாக்கப்பட்ட தேவதை’யாகவே பார்த்தான். “வீட்டு வேலைகளைப் பார்த்தால் போதும், வெளியுலகம் உனக்குத் தேவையில்லை” என்பது அவனின் மறைமுகமான கருத்து. கவிதா தன் கணவனின் வேலைப்பளுவைப் புரிந்திருந்தாலும், தனக்கு வெளி உலக அறிவு இல்லை என்ற எண்ணம் அவளுக்குள் ஒரு சிறிய உறுத்தலை ஏற்படுத்தியது. சில சமயங்களில், வெங்கட் அவளிடம் வெளியுலக விஷயங்களைப் பேசும்போது, கவிதா புரியாமல் விழிப்பால், வெங்கட்டின் முகத்தில் ஒரு சலிப்பு ரேகை ஓடும். அது கவிதாவைப் பெரிதும் பாதித்தது. “நானும் உலகத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும், என் கணவனின் வேலையின் ஆழத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்” என்று அவள் மனம் ஏங்கியது.

ஒருநாள் இரவு, வெங்கட் வழக்கத்தைவிட அதிக பதட்டத்துடன் வீடு திரும்பினான். கணினியைத் திறந்து வேகமாக எதையோ தேடிக் கொண்டிருந்தான். அவனின் முகத்தில் ஒருவித திகில் படர்ந்திருந்தது. “கவிதா, சில முக்கியமான கோப்புகள் தொலைந்துவிட்டன. அவை என்னிடம் இருந்த ஒரே ஆதாரம் ஒருவித நடக்கத்தோடு பயந்து உடல் தளர்ந்து சொன்னான்.
அவள் தன் கணவனை இந்த நிலையில் பார்த்ததில்லை. அவளின் பாதுகாக்கப்பட்ட உலகில் ஒரு பூகம்பம் ஏற்பட்டது.

அடுத்த சில நாட்களில், வெங்கட் உடல்நலக்குறைவால் படுக்கையில் விழுந்தான். மன அழுத்தமும், தூக்கமின்மையும் அவனின் உடலை வாட்டி வதைத்தன. இப்போது குடும்பத்தின் ஒட்டுமொத்த சுமையும் கவிதாவின் தோள் மீது விழுந்தது. வங்கியில் பணம் எடுப்பது, மளிகைப் பொருட்கள் வாங்குவது, மருத்துவமனையில் மருந்து வாங்குவது, பிள்ளைகளைப் பள்ளிக்கு அழைத்துச் செல்வது என, வெங்கட் செய்துவந்த அத்தனை வெளி வேலைகளையும் கவிதா தனியாளாகச் செய்ய வேண்டியிருந்தது.

வெங்கட் நினைத்தது ஒன்று, நடந்ததோ வேறு. கவிதா ஒவ்வொரு செயலையும் அச்சத்துடன் அணுகினாள். முதல்முறை வங்கிக்குச் சென்றபோது, ஃபார்ம் ஃபில் செய்வதுகூட அவளுக்குத் தெரியவில்லை. கண்கள் கலங்கின. “நான் இவ்வளவு அறியாமையில் இருக்கிறேனா?” என்று தன்னையே நொந்துகொண்டாள். ஆனால், அவளுக்கு வேறு வழியில்லை. கணவனுக்காக, பிள்ளைகளுக்காக அவள் துணிந்தாள். மெல்ல மெல்ல, ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு புதிய விஷயத்தைக் கற்றுக்கொண்டாள். ஒருமுறை, அவசரத் தேவைக்கு அருகில் உள்ள ஏ.டி.எம்.மைத் தேடி அலைந்தாள். இருள் சூழத் தொடங்கியது. பயம் அவளை ஆட்கொண்டது. “வெங்கட் ஏன் எனக்கு இதையெல்லாம் சொல்லிக் கொடுக்கவில்லை? வெளியே இவ்வளவு ஆபத்து இருக்கிறதே!” என்று அவள் மனம் கவிந்து போனாள். ஆனால், கடைசியில் ஏ.டி.எம்.மைக் கண்டுபிடித்துப் பணம் எடுத்தபோது, அவள் அடைந்த வெற்றி, அவளுக்குப் புதிய தன்னம்பிக்கையைக் கொடுத்தது.

அதே சமயத்தில், வீட்டில் படுத்திருந்த வெங்கட், கவிதாவின் போராட்டத்தைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். அவளின் ஒவ்வொரு சிறு முயற்சியும், ஒவ்வொரு வெற்றியும் அவனை ஆச்சரியப்படுத்தின. “நான் அவளைக் குறைத்து மதிப்பிட்டுவிட்டேன். வெளி உலகம் அவளுக்குத் தெரியாது என்று நானே ஒரு வட்டத்திற்குள் அடைத்துவிட்டேன். அவளுக்குள் இவ்வளவு திறமை இருந்திருக்கிறது!” என்று அவன் உணர்ந்தான். அவளுக்குப் பொருளாதாரம், சமூகம் பற்றிப் புரியவில்லை என்று சலித்த அவன், இப்போது கவிதாவின் தைரியத்தையும், பொறுப்புணர்வையும் பார்த்துப் பிரமித்தான்.

ஒருநாள், வெங்கட் கொஞ்சம் உடல்நலம் தேறியபோது, கவிதா இரவு உணவு பரிமாறிக் கொண்டிருந்தாள். “கவிதா, மன்னிக்கவும். நான் உன்னைப் புரிந்துகொள்ளத் தவறிவிட்டேன்” என்றான் வெங்கட், குரல் தழுதழுக்க. கவிதா அவனை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தாள். “நான் உனக்கு வெளி உலக அனுபவங்களைப் பற்றிச் சொல்லித்தந்திருக்க வேண்டும். சமூகம், அரசியல், பொருளாதாரம் பற்றி நீ அறிந்திருக்க வேண்டும். என் வேலையின் சிரமங்களையும், நான் சந்திக்கும் அபாயங்களையும் நீ புரிந்துகொள்ள வேண்டும் நான் உனக்கு அதற்கான வாய்ப்பையே கொடுக்கவில்லை” என்றான்.

கவிதா கண்கலங்கினாள். “நீங்கள் என்னை வெளியே அனுமதிக்காததால், நான் இந்த உலகத்தைப் பற்றி அறியாமல் போய்விட்டேன் என்று சில சமயங்களில் வருத்தப்பட்டிருக்கிறேன். ஆனால், நீங்கள் என்மீது வைத்திருந்த அன்பாலும், பாதுகாப்பினாலுமே அப்படி நடந்திருக்கும் என்று இப்போது புரிகிறது. அதேபோல், உங்கள் வேலைப்பளுவும், அதன் சவால்களும் என் புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டதாக இருந்தன. நீங்கள் என்னை ஒரு கூண்டுக்கிளியாக வைத்திருக்கவில்லை, பாதுகாப்பாக வைத்திருக்க விரும்பினீர்கள் என்பதைப் புரிந்துகொண்டேன். ஆனால், நாம் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொண்டிருக்க வேண்டும். புரிதலை வளர்த்துக்கொண்டிருக்க வேண்டும்.”

அந்த உரையாடல் அவர்களுக்குள் ஒரு புதிய பிணைப்பை உருவாக்கியது. அவர்கள் இருவரும் தங்கள் பிள்ளைகளுடன் நேரம் செலவிடத் தொடங்கினர். அருண் தன் தாயிடம் தன் உணர்வுகளைப் பகிர்ந்துகொண்டான், கவிதா அவனுக்கு உலக நடப்புகளைப் பற்றி எளிமையான மொழியில் விளக்கினாள். அனிதா அப்பாவின் தோழியாக, அவனுடன் சேர்ந்து விளையாடினாள். வெங்கட் அவளுக்குப் பாதுகாப்பு உணர்வையும், வெளியுலகத் தைரியத்தையும் அளித்தான். கவிதா, வெங்கட்டின் வேலைப்பளுவைப் புரிந்துகொண்டு, அவன் ஓய்வெடுக்கும் சமயங்களில் பிள்ளைகளைக் கவனித்துக் கொண்டாள். வெங்கட்டும், கவிதா வெளிஉலகத்தில் சந்தித்த சவால்களைப் புரிந்துகொண்டு, அவளுக்குப் பாராட்டுகளைத் தெரிவித்தான்.

வெங்கட்டும் கவிதாவும் இணைந்து, ஒருவருக்கொருவர் துணையாக, ஒருவருக்கொருவர் புரிந்துகொண்டு வாழ ஆரம்பித்தனர். அவர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு வெறும் பணத்தை மட்டும் வைத்துச் செல்லவில்லை. மாறாக, தங்கள் நடத்தையின் மூலம் ஒருவருக்கொருவர் மதிப்பு கொடுத்து, புரிதலோடு வாழும் வாழ்க்கையை ஒரு எடுத்துக்காட்டாக வாழக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள். பிள்ளைகள் தங்கள் தாய் தந்தையர் ஒருவருக்கொருவர் மதிப்பு கொடுப்பதையும், கடினமான சூழ்நிலைகளில் கூட இணைபிரியாத அன்புடன் இருப்பதையும் கவனித்து வளர்ந்தனர். அருண் ஒரு பெண்ணுக்கு எவ்வாறு மதிப்பு கொடுக்க வேண்டும் என்பதையும், அனிதா ஒரு ஆணின் கடின உழைப்பைப் புரிந்துகொள்ளவும் கற்றுக்கொண்டனர். அந்த வீடு, அன்பு, புரிதல், மற்றும் பரஸ்பர மரியாதையால் நிறைந்து, நிதானமான சூழலில் அவர்கள் ஒரு குடும்பமாகப் பயணிக்கத் தொடங்கினர்.

---

ஒருவரின் திறமைகளை உணராமலேயே, “அவள் இப்படித்தான்”, “இவனுக்கு இது தெரியாது” என்ற கருத்துகள் உறவுகளில் ஒரு மூச்சுத்திணறலை உருவாக்குகின்றன. ஆனால், நெருக்கடியான சூழ்நிலைகள் மனிதர்களுக்குள் மறைந்திருந்த உள்ஆற்றலை தூண்டக்கூடியவை. அது, மனித மனதின் வியத்தகு தன்மை.

இந்தக் கதையில், கவிதா தனது பங்கு அடைப்பு வட்டத்தைக் கடந்து ஒரு விழிப்பு நிலைக்குச் சென்று, தன் குடும்பத்தின் தளர்வை சமாளிக்கிறார். அதேசமயம், வெங்கட் தான் புரிந்துகொள்ளாமல் செய்த தவறுகளை உணர்கிறார்.

ஒருவருக்குள் மறைந்திருக்கும் வலிமை, நம்மால் உணர முடியாத அளவு ஆழமானதும், அரிதானதும்.
அந்த வலிமை வெளிப்பட, ஒருவர் இன்னொருவருக்கு அறிந்தெடுக்கும் இடமளிக்க வேண்டும்.
அதுவே ஒரு உறவின் மீள்பிறப்பு — மற்றும் ஒரு குடும்பத்தின் உண்மையான அன்புப் பயணம்.

உளவியலாளர் பார்வை

வெங்கட் மற்றும் கவிதாவின் பயணம், ஒரு குடும்ப உறவில் உள்ள ஆழமான உளவியல் பரிமாணங்களை வெளிப்படுத்துகிறது:

பங்கு எதிர்பார்ப்புகளின் உடைவு (Breaking Role Expectations):
வெங்கட், கவிதாவின் திறமைகளை, அவள் ஒரு ‘வீட்டுப் பெண்’ என்ற தனது எதிர்பார்ப்பு வட்டத்திற்குள் அடைத்து வைத்திருந்தான்…

பச்சாதாபம் மற்றும் புரிதலின் வளர்ச்சி (Growth of Empathy and Understanding):
வெங்கட்டின் உடல்நலக்குறைவு, ஒருவரையொருவர் புதிய கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கச் செய்தது…

பெண்மையின் உள்ளார்ந்த வலிமை மற்றும் தகவமைப்பு (Strength and Adaptability of Womanhood):
கவிதா அறியாமையிலும், சூழ்நிலையால் ஊக்கமளிக்கப்பட்ட ஒரு வளர்ச்சி பாதையில் பயணித்தாள்…

ஆணின் பொறுப்பு மற்றும் சமத்துவம் (Man’s Responsibility and Equality):
ஒரு ஆண், தன் மனைவியின் வளர்ச்சிக்கு வழி வகுக்க வேண்டும் என்பதையும், ஒரு பெண் கணவனின் சுமைகளை உணர வேண்டும் என்பதையும் இந்தப் பயணம் சொல்கிறது…

குழந்தை வளர்ப்பில் முன்மாதிரி (Role Modeling in Parenting):
பெற்றோரின் நடத்தைதான், பிள்ளைகளுக்கு உண்மையான பயிற்சி. இது எதிர்கால சமத்துவ சமூகத்திற்கு வழிவகுக்கும்…