விலக்கப்பட்ட கனியும் விழித்தெழுந்த மனிதனும். The Forsaken Fruit and The Awakened man:

​மனித நாகரிகத்தின் தொடக்கம் எங்கே நிகழ்ந்தது என்ற கேள்விக்கு உலகப் பெரும் மதங்கள் காட்டும் ஏதேன் தோட்டத்து ஆதாம்-ஏவாளின் கதை ஒரு மிகச்சிறந்த தத்துவப் பின்னணியைக் கொண்டுள்ளது. விவிலியத்தின்படி, விலக்கப்பட்ட கனி என்பது மனிதனைப் பாவத்தில் வீழ்த்திய ஒன்றாகப் பார்க்கப்பட்டாலும், தத்துவ மற்றும் வரலாற்று ஆய்வாளர்களின் பார்வையில் அது மனிதன் தன் அறியாமை என்னும் உறக்கத்திலிருந்து விழித்தெழுந்த உன்னதப் பரிணாமத்தின் குறியீடாகும்.

இயற்கையோடு மிருகங்களைப் போல எவ்விதச் சுய சிந்தனையுமின்றி வாழ்ந்து வந்த மனிதன், ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளியில் ‘தான் யார்’ என்பதை உணர்ந்தான்; தன் உடலை உணர்ந்து தன் நிலையை அறிந்தான். அந்தப் புள்ளி என்பது வேறொன்றுமல்ல; அது ஆணும் பெண்ணும் கொண்ட முதன்முறையான உடலுறவு अनुभवமே ஆகும். அந்த உன்னதமான உடல் மற்றும் உணர்வு ரீதியான நிறைவுக்குப் பிறகுதான் மனிதனின் சிந்தனை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்ந்தது என்பதை பல்வேறு வரலாற்று மற்றும் மொழியியல் சான்றுகள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

​விவிலியத்தின் ஆதியாகமம் நூல் எழுதப்பட்ட பழங்கால எபிரேய மொழியை ஆராயும்போது, இந்த உடலுறவு மற்றும் விழிப்புணர்வுக்கான மிக நேரடியான சான்று நமக்குக் கிடைக்கிறது. தோட்டத்தின் நடுவில் இருந்த மரத்தை “நன்மை தீமை அறியத்தக்க மரம்” என்று விவிலியம் குறிப்பிடுகிறது. எபிரேய மொழியில் ‘அறிதல்’ என்பதற்கு ‘யாதா’ (Yada) என்ற வார்த்தை பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆச்சரியப்படும் விதமாக, விவிலியத்தின் அடுத்தடுத்த பகுதிகளில் ஓர் ஆணும் பெண்ணும் உடலுறவு கொள்வதைக் குறிப்பதற்கும் இதே ‘யாதா’ என்ற வார்த்தையே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. உதாரணமாக, “ஆதாம் தன் மனைவியாகிய ஏவாளை அறிந்தான் (Yada); அவள் கர்ப்பவதியானாள்” என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம், “கனியைத் தின்று அறிவடைதல்” என்பது வெறும் பழத்தைச் சுவைப்பதல்ல; மாறாக ஆணும் பெண்ணும் உடலால் இணைந்து, தங்களின் உயிர்ச்சக்தியைப் பரிமாறிக்கொண்ட பாலியல் விழிப்புணர்வின் குறியீடே ஆகும். இதனை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக, இரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கிறித்தவ அறிஞரான தாதியன் போன்றோரும், ஆதாமும் ஏவாளும் எப்போது உடலுறவு என்ற காம அறிவைப் பெற்றார்களோ, அந்த கணமே தங்களின் நிர்வாண நிலையை உணர்ந்து ‘தன்நிலை’ அடைந்தார்கள் என்று பதிவு செய்துள்ளனர்.

​இந்தக் கருத்தியல் விவிலியத்திற்கு முந்தைய உலகின் மிகப்பழைமையான மெசொப்பொத்தேமியாவின் கில்காமேஷ் காப்பியத்திலும் மிகத் தெளிவாகப் பேசப்பட்டுள்ளது. அதில் வரும் ‘என்கிடு’ என்ற காட்டுமனிதன், காட்டில் மிருகங்களோடு மிருகமாக, ஆடைகளின்றி, தன்நிலை அறியாமல் வாழ்ந்து வருகிறான். அவனுக்கு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த ‘ஷம்ஹாத்’ என்ற பெண் அனுப்பப்படுகிறாள். என்கிடு அவளுடன் தொடர்ந்து ஏழு நாட்கள் உடலுறவில் ஈடுபடுகிறான். அந்த முழுமையான பாலியல் இணக்கம் மற்றும் உடல் நிறைவுக்குப் பின், என்கிடுவின் சிந்தனை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்கிறது; அவனது மூளை விழித்துக்கொள்கிறது. அப்போது அந்தப் பெண் அவனிடம், “என்கிடு, இப்போது நீ அறிவாளியாகிவிட்டாய்; நீ ஒரு கடவுளைப் போல மாறிவிட்டாய்” என்பாள். இந்த வரலாற்று ஆவணங்கள் யாவும், உடலுறவு என்பது வெறும் இனம் பெருக்கும் செயல் அல்ல; அது மனிதனை மிருக நிலையிலிருந்து பிரித்து, அவனுக்குச் சுய விழிப்புணர்வோடு கூடிய பக்குவத்தைத் தரும் ஒரு உன்னதக் காரணி என்பதைத் தெளிவாக உணர்த்துகின்றன.

​நவீன நியூரோசயின்ஸ் (நரம்பியல்) மற்றும் எண்டோகிரினாலஜி (ஹார்மோன் இயல்) ஆய்வாளர்கள், இந்தத் தத்துவத்தின் பின்னணியில் உள்ள மிக ஆழமான உயிரியல் மற்றும் வேதியியல் மாற்றங்களை ஆய்வுபூர்வமாக நிரூபித்துள்ளனர். ஓர் ஆணும் பெண்ணும் இணக்கமாக உடலுறவு கொள்ளும்போது அவர்களின் மூளையிலும் உடலிலும் ஒரு மாபெரும் வேதியியல் புரட்சியே நடக்கிறது. உயிரியல் மானிடவியலாளர் டாக்டர் ஹெலன் ஃபிஷர் (Dr. Helen Fisher) மற்றும் நியூரோஎண்டோகிரினாலஜிஸ்ட் டாக்டர் சூ கார்ட்டர் (Dr. Sue Carter) ஆகியோரின் ஆய்வுகளின்படி, உடலுறவின் தொடக்கத்தில் மூளையின் ‘ரிவார்டு சிஸ்டம்’ தூண்டப்பட்டு டோபமைன் (Dopamine) என்ற வேதிப்பொருள் அசுர வேகத்தில் சுரக்கிறது. இது மனிதனுக்கு தீவிரமான கவனம், ஆற்றல் மற்றும் தேடலைத் தருகிறது.

ஆனால், உண்மையான தன்நிலை அறிதலும் அமைதியும் உச்சக்கட்ட இணக்கத்தின் போதும் (Orgasm) அதற்குப் பிறகும் சுரக்கும் ஹார்மோன்களில்தான் அடங்கியுள்ளது. உச்சக்கட்ட இணக்கத்தின் போது மூளையின் ஹைபோதலாமஸ் பகுதியிலிருந்து ஆக்ஸிடாசின் (Oxytocin) என்ற ‘பிணைப்பு மற்றும் பாச ஹார்மோன்’ பெருமளவில் ரத்தத்தில் கலக்கிறது. நரம்பியல் விஞ்ஞானி டாக்டர் பாரி கோமிசாருக் (Dr. Barry Komisaruk) தனது fMRI மூளை ஸ்கேன் ஆய்வுகள் மூலம் இதனை விரிவாக விளக்கியுள்ளார். ஆக்ஸிடாசின் அசுர வேகத்தில் சுரக்கும் போது, அது மூளையின் பயம், பதற்றம் மற்றும் அச்சுறுத்தல்களைக் கையாளும் ‘அமிக்டாலா’ (Amygdala) என்ற பகுதியைத் தற்காலிகமாக முழுமையாகச் செயலிழக்கச் செய்கிறது. இதனால் மனிதனுக்குள் இருக்கும் அத்துணை அலைபாயும் எண்ணங்களும், பாதுகாப்பற்ற உணர்வுகளும், பயமும் ஒரே நொடியில் காணாமல் போய், ஒரு ஆழமான அமானுஷ்ய அமைதியும், தன் மீதான முழுமையான விழிப்புணர்வும் (Self-Awareness) ஏற்படுகிறது. அதே நேரத்தில், மன அழுத்தத்தை உருவாக்கும் கார்டிசால் (Cortisol) ஹார்மோனின் அளவு உடலுக்குள் செங்குத்தாக வீழ்கிறது.

​இதனைத் தொடர்ந்து, உடலுறவு நிறைவடைந்தவுடன் உடலுக்குள் புரோலாக்டின் (Prolactin) என்ற ‘நிறைவு ஹார்மோன்’ சுரக்கத் தொடங்குகிறது. இந்த புரோலாக்டின் தான் அதுவரை உடலை ஆட்டிப்படைத்த டோபமைனின் வேகத்தைக் கட்டுப்படுத்தி, மனிதனை ஒரு ‘முழுமையான திருப்தி மற்றும் நிதான நிலைக்கு’ (Satiety State) கொண்டு வருகிறது. இவற்றுடன் இணைந்து சுரக்கும் எண்டோர்பின்கள் (Endorphins) மற்றும் செரோடோனின் (Serotonin) ஆகியவை இயற்கையான வலி நிவாரணிகளாகவும், மனநிலையை நிலைப்படுத்தும் காரணிகளாகவும் செயல்பட்டு, மனிதனுக்கு ஒரு தியான நிலைக்கு இணையான பக்குவத்தைத் தருகின்றன.

​மனிதன் தன் பருவ வயதை அடையும் போது அவனுக்குள் இந்த ஹார்மோன்களின் சமநிலையின்மையால் ஒருவிதமான உணர்ச்சிப் போராட்டமும், கட்டுக்கடங்காத பாலியல் வேகமும் நிலவுகிறது. அந்தப் பருவ காலத்தில் அவன் ஒரு நிலையற்ற உணர்ச்சிப் பெருக்கிலேயே இருக்கிறான். நம்முடைய நிஜ வாழ்க்கையில்கூட, திசைமாறிப் போகும் அல்லது அமைதியற்றுக் காணப்படும் இளைஞர்களைப் பார்த்து பெரியவர்கள், “கல்யாணம் முடிந்தால் எல்லாம் சரியாகிவிடும், நிதானம் வந்துவிடும்” என்று சொல்வதைக் கேட்டிருப்போம். இதன் பின்னணியில் இருப்பது வெறும் சமூகக் கட்டுப்பாடு மட்டுமல்ல; திருமணத்திற்குப் பின் ஏற்படும் அந்த முழுமையான பாலியல் இணக்கமும், அதன் வழியே உடலுக்குள் நிகழும் இந்த வேதியியல் மாற்றங்களும் அலைபாயும் உணர்ச்சிகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்து, ஒரு மனிதனைப் பக்குவப்படுத்தி, அவனை ஒரு முழுமையான ஆளுமையாகவும் நிதானம் மிக்க மனிதனாகவும் மாற்றுகின்றன என்ற அறிவியல் உண்மையே ஆகும்.

​ஆதாமும் ஏவாளும் தங்களின் உடல்கள் இணையப் பெற்ற அந்தப் புனிதமான கணத்தில், தங்களின் நிர்வாணத்தைக் கண்டு வெட்கப்பட்ட அந்தப் புள்ளியில்தான் மனித இனம் தன்நிலை அறியும் விழிப்புணர்வுப் பயணத்தைத் தொடங்கியது. பாலியல் மற்றும் உடலுறவு குறித்த தேவையற்ற சமூக வெட்கங்களையும் தடைகளையும் உடைத்தெறிய வேண்டும் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகிறார்கள். திருமணத்திற்குப் பின் ஆணும் பெண்ணும் தடைகளின்றி வெட்கமின்றி கொள்ளும் இந்த உடலுறவு என்பது வெறும் உடல் சார்ந்த இன்பம் மட்டுமல்ல; அது இரு ஆன்மாக்கள் இணையும் ஒரு உன்னதமான ‘தியான உறவு’ ஆகும். இந்த தியானப் பகிர்வின் மூலமே மனிதன் தன் முழு அகந்தையை இழந்து, பிரபஞ்ச ஆற்றலோடு கலந்து தன் முழு நிலையை உணர முடியும்.

ஆனந்த் – இன் மீடியா.

விஸ்டம் நியூஸ்