எச்சில்: அருவருப்பில் ஒளிந்திருக்கும் மனிதனின் ‘உயிரியல் அடையாள அட்டை’

​நம்மில் பலருக்கு எச்சில் என்பது ஒரு அருவருக்கத்தக்க விஷயம். பொது இடத்தில் ஒருவர் துப்புவதைப் பார்த்தாலோ, அல்லது பேசும்போது தவறுதலாக எச்சில் துளிகள் சிதறினாலோ அதை அசுத்தத்தின் உச்சமாகவே நம் மனம் பார்க்கிறது. 

மனிதன் தன் வாயில் சுரக்கும் இந்தத் திரவத்தை ஏதோ ஒரு அதிருப்தியின் அடிப்படையிலோ அல்லது தேவையற்ற கழிவு என்ற எண்ணத்திலோதான் தினம் தினம் துப்பிக் கொண்டிருக்கிறான். ஆனால்,

தன் உடலுக்குள்ளேயே சுரக்கும் இந்த விசித்திரத் திரவத்தில் என்னென்ன ஆற்றல்கள் ஒளிந்திருக்கின்றன என்பது தெரியுமா?

 எச்சில் தன் மனநிலையைக் காட்டும் ஒரு ‘உளவியல் கண்ணாடி’ என்பதை மனித இனம் எப்போதாவது சிந்தித்தது உண்டா? 

“மனிதன் மட்டுமே எல்லாவற்றையும் அறிகிறான், மற்ற உயிரினங்களுக்கு மனிதனின் உணர்வுகள் தெரியாது” என்ற மனிதனின் அகந்தையை உடைக்கும் ஒரு விடைதான் இந்த உமிழ்நீர் அறிவியல். மனித எச்சியின் மறைக்கப்பட்ட ஆற்றல்களையும், அது எப்படி ஒரு ‘டிரான்ஸ்பர் மெஷின்’ போல பிற உயிரினங்களுக்கு மனிதனின் மனநிலையைக் கடத்துகிறது என்பதையும் சர்வதேச ஆய்வுகளின் அடிப்படையில் பார்ப்போம்

அறிவியல் பூர்வமாக உமிழ்நீர் என்பது வெறும் தண்ணீரல்ல; அது உடலின் மிகச்சிறந்த பாதுகாப்பு திரவமும், இயற்கை அரணும் ஆகும். நாம் உண்ணும் உணவை வாயிலேயே செரிமானம் செய்யத் தொடங்கும் அமைலேஸ் போன்ற என்சைம்கள் இதில் உள்ளன. மிக முக்கியமாக, மனித உமிழ்நீரில் உள்ள ஹிஸ்டாடின்ஸ் மற்றும் EGF (Epidermal Growth Factor) போன்ற திசுக்களை வளர்க்கும் காரணிகள், வாய்க்குள் ஏற்படும் புண்களை உடலின் மற்ற இடங்களை விட பல மடங்கு வேகமாக ஆற்றுகின்றன. விலங்குகள் தங்களின் காயங்களை நக்கி உடனே குணப்படுத்துவதன் ரகசியமும் இதுவே ஆகும்.

 இவற்றுடன் உமிழ்நீரில் உள்ள லாக்டோஃபெரின் மற்றும் லைசோசைம் போன்ற பொருட்கள், வாய்க்குள் நுழையும் ஆபத்தான பாக்டீரியாக்களை ஆரம்பத்திலேயே அழிக்கும் நோய் எதிர்ப்பு ஆற்றலையும் உடலுக்கு வழங்குகின்றன.

​மறுபுறம், உளவியல் ஆய்வுகளின்படி ஒரு மனிதனின் எச்சில் அவனது தற்போதைய மனநிலையைத் துல்லியமாகக் காட்டும் ஒரு ரசாயன அலைவரிசையாகச் செயல்படுகிறது. நாம் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்போது சுரக்கும் உமிழ்நீரின் தன்மையும், கோபம், பயம் அல்லது கடுமையான மன உளைச்சலில் இருக்கும்போது சுரக்கும் உமிழ்நீரின் தன்மையும் முற்றிலும் வேறுபட்டவை. மனிதன் கடுமையான மன அழுத்தத்தில் இருக்கும்போது, அவனது எச்சிலில் கார்டிசோல் மற்றும் அட்ரினலின் போன்ற ஹார்மோன்களின் அளவு மிகத் தீவிரமாக அதிகரிக்கிறது. 

இதை மனித மூக்கால் முகர்ந்து அறிய முடியாது என்றாலும், சுற்றியுள்ள பிற உயிரினங்கள் இந்த ரசாயன மாற்றங்களை மிகத் துல்லியமாக உணர்ந்து கொள்கின்றன. மனிதன் தன் அக உணர்வுகளைத் தன்னுடனேயே மறைத்துவிட்டதாக நினைக்கிறான், ஆனால் அவனது எச்சில் மற்றும் வியர்வை மூலக்கூறுகள் காற்றில் அவனது ஒட்டுமொத்த சுபாவத்தையும் பிற உயிரினங்களுக்கு ஒரு கடத்தியாக மாறி அறிவித்துக் கொண்டே இருக்கின்றன.

​சர்வதேச ஆய்வாளர்கள் இந்த வியத்தகு கடத்தல் நுட்பத்தை பல்வேறு விலங்கினங்கள் மூலம் நிரூபித்துள்ளனர். இத்தாலியின் நேப்பிள்ஸ் பல்கலைக்கழக ஆய்வில், மனிதர்கள் பயப்படும்போது வெளிப்படும் எச்சில் மற்றும் வியர்வை மாதிரிகளை நாய்கள் நுகர்ந்தபோது, அவற்றின் இதயத் துடிப்பு அதிகரித்ததோடு அந்தப் பயத்தை அவை தங்களுக்குள் கடத்திக்கொண்டன. உடனே அவை தன் உரிமையாளரிடம் சென்று அடைக்கலம் தேடின. அதாவது, ஒரு மனிதனின் பயம் என்ற மனநிலையை நாய் நுகர்ந்து, அதைத் தன் உடலின் பயமாக மாற்றி, இரண்டாம் மனிதனுக்குத் தன் நடத்தை மூலம் கடத்தியது.

 இதே போன்ற உணர்ச்சித் தொற்று கடத்தல் நுட்பம் பன்றிகளிடமும் டாக்டர் இன்மகுலாடா அகுய்லேரா குழுவினரின் ஆய்வில் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.

​இதேபோல், ஆப்பிரிக்க வேட்டை நாய்கள் குறித்து ஆய்வு நடத்திய டாக்டர் நீல் ஜோர்டான் (University of New South Wales), மனிதர்கள் அல்லது பிற எதிரிகளின் உமிழ்நீர் வாசனையை இந்த நாய்கள் நுகரும்போது, அவை தங்களுக்குள் ‘தும்மல்’ போன்ற ஒலியை எழுப்புவதைக் கண்டறிந்தார். ஒரு நாய் நுகர்ந்து தும்மினால், அந்த ரசாயனத் தகவல் ஒட்டுமொத்த கூட்டத்திற்கும் கடத்தப்பட்டு, அனைவரும் சேர்ந்து தும்முவார்கள். 

இது ஒரு மின்னணு வாக்கெடுப்பு போல செயல்பட்டு, அங்கிருந்து கூட்டமாக வெளியேறலாமா அல்லது தாக்கலாமா என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது. யானைகளிடம் ஆய்வு செய்த புகழ்பெற்ற ஆய்வாளர் டாக்டர் ஜாய்ஸ் பூல், மனிதனின் எச்சிலில் உள்ள கார்டிசோல் அளவை யானைகள் தும்பிக்கை மூலம் நுகர்வதை வெளிப்படுத்தினார்.

 மனிதனின் அச்சுறுத்தலை உணர்ந்த உடனே, யானை தன் கால்களால் தரையில் ஒரு குறிப்பிட்ட இன்ஃப்ராசோனிக் அதிர்வை ஏற்படுத்தும். இந்த அதிர்வு பூமியின் வழியே பல கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள மற்ற யானைக் கூட்டங்களுக்கு ஆபத்து சிக்னலாக நொடியில் கடத்தப்படும்.

​விலங்குகள் மட்டுமன்றி, எறும்புகள் மற்றும் தேனீக்கள் போன்ற பூச்சியினங்களும் மனிதனின் எச்சில் மூலக்கூறுகளில் உள்ள கோபம் அல்லது பயத்தின் சிக்னல்களை உள்வாங்கி, உடனடியாகத் தங்கள் உடலில் இருந்து அலாரம் பெரோமோன்களைக் காற்றில் வெளியிடுகின்றன. 

இது நொடிப் பொழுதில் அந்தப் பகுதியில் உள்ள ஆயிரக்கணக்கான பூச்சிகளுக்குக் கடத்தப்பட்டு, ஒட்டுமொத்த கூட்டத்தையும் எச்சரிக்கை நிலைக்குக் கொண்டுவருகிறது. அறிவியல் பூர்வமாக இந்த ஆய்வுகள் அனைத்தும் நமக்கு உணர்த்தும் உண்மை என்னவென்றால், மனிதனின் எச்சில் அல்லது வியர்வை மூலம் வெளிப்படும் வேதி சிக்னல்களை விலங்குகளின் உணரிகள் உள்வாங்கி, அதைத் தங்களின் பிரத்யேக ஒலிகள் அல்லது அதிர்வுகள் மூலமாகப் பிற உயிரினங்களுக்கும், மனிதர்களுக்கும் ஒரு ‘டிரான்ஸ்பர் மெஷின்’ போல மாற்றிக் கடத்துகின்றன.

​எனவே, மனிதன் அசுத்தமாக நினைத்துத் துப்பும் எச்சில் என்பது, உண்மையில் அவனது குணத்தையும், சுபாவத்தையும், தற்போதைய மன உளைச்சலையும் பிரபஞ்சத்திற்குத் தெரிவிக்கும் ஒரு உன்னதமான உயிரியல் செய்தித் தொடர்பு ஊடகமாகும்.

 நாம் எத்தகைய எண்ண அலைகளோடு இருக்கிறோம் என்பதை நம்மை விட நம்மைச் சுற்றியுள்ள இயற்கை நன்றாகவே அறிந்து வைத்திருக்கிறது. மனிதன் தன் அகந்தையை விடுத்து, தன் உடலின் ஆற்றலையும், இயற்கையோடு தனக்குள்ள ஆழமான பிணைப்பையும் உணர்ந்து கொள்ள இந்த உமிழ்நீர் அறிவியல் ஒரு மிகச்சிறந்த சான்றாகும்.உடனடியாகத் தன் உரிமையாளரிடம் சென்று அடைக்கலம் தேடி அவர்களையும் எச்சரிக்கின்றன. அதாவது ஒரு மனிதனின் பயத்தை நாய் நுகர்ந்து, அதைத் தன் உடலின் பயமாக மாற்றி, இரண்டாம் மனிதனுக்குத் தன் நடத்தை மூலம் கடத்துகிறது. இதேபோல், டாக்டர் நீல் ஜோர்டானின் ஆய்வில், ஆப்பிரிக்க வேட்டை நாய்கள் இந்த எச்சில் வாசனையை நுகர்ந்து ‘தும்மல்’ ஒலிகள் மூலம் ஒட்டுமொத்த கூட்டத்திற்கும் அந்தத் தகவலை ஒரு ‘வாக்கெடுப்பு’ போலக் கடத்துகின்றன.

யானைகளிடம் ஆய்வு செய்த டாக்டர் ஜாய்ஸ் பூல், மனித எச்சிலில் உள்ள கார்டிசோல் அளவை யானைகள் தும்பிக்கை மூலம் நுகர்ந்து, தன் கால்களால் தரையில் ஏற்படுத்தும் இன்ஃப்ராசோனிக் அதிர்வுகள் மூலம் மைல்களுக்கு அப்பால் உள்ள தன் இனத்திற்கு ஆபத்துச் சிக்னலை நொடியில் கடத்துவதை வெளிப்படுத்தினார். தேனீக்களும் எறும்புகளும் கூட இந்த எச்சில் மூலக்கூறுகளை உள்வாங்கி, ‘அலாரம் பெரோமோன்களை’ காற்றில் பரப்பி ஒட்டுமொத்த கூட்டத்தையும் எச்சரிக்கை நிலைக்குக் கொண்டுவருகின்றன.

​எனவே, மனிதன் அசுத்தமாக நினைத்துத் துப்பும் எச்சில் என்பது, உண்மையில் அவனது குணத்தையும், சுபாவத்தையும், தற்போதைய மன உளைச்சலையும் பிரபஞ்சத்திற்குத் தெரிவிக்கும் ஒரு உன்னதமான உயிரியல் செய்தித் தொடர்பு ஊடகமாகும். நாம் எத்தகைய எண்ண அலைகளோடு இருக்கிறோம் என்பதை நம்மை விட நம்மைச் சுற்றியுள்ள இயற்கை நன்றாகவே அறிந்து வைத்திருக்கிறது. மனிதன் தன் ஆற்றலையும், தனக்குள் இருக்கும் நோய் எதிர்ப்பு சக்தியையும் உணர்வதோடு, தன் எச்சிலால் பிறருக்குத் தொற்று பரவாமல் காக்க வேண்டிய பொறுப்பையும், இயற்கையோடு தனக்குள்ள ஆழமான பிணைப்பையும் உணர்ந்து கொள்ள இந்த உமிழ்நீர் அறிவியல் ஒரு மிகச்சிறந்த சான்றாகும்.