ஆதி மனிதன் முதல் இன்றைய மனிதன் வரை கல்லறையில் அறியப்படாத மர்மம்”

மனிதன் தோன்றிய காலம் முதல், “மரணம்” என்பது ஒரு முடிவு அல்ல — மாற்றம் என்ற உணர்வு அவனுள் இருந்தது. உயிர் போன பின்னும், ஏதோ ஒரு ஆற்றல் தொடர்ந்து இருப்பதாக நம்பியவன், அந்த உடலை கல்லுக்குள், மண்ணுக்குள், குகைக்குள் வைத்தான். அதுவே கல்லறையின் ஆரம்பம். மனிதன் வாழ்ந்த முதல் இனங்களிலிருந்தே இது ஒரு புனிதச் செயலாக உருவெடுத்தது.

முதல் மனித இனம் ஹோமோ ஹைடெல்பெர்கென்சிஸ் (Homo Heidelbergensis) சுமார் ஏழு இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்தது. Richard Leakey, Chris Stringer போன்ற ஆய்வாளர்கள் கூறுவதுபடி, இவர்கள் உடலை நிலத்தடியில் புதைத்திருப்பது மறுமை வாழ்க்கையின் தொடக்கம் என்ற நம்பிக்கையைக் காட்டுகிறது. அவர்களுடன் கருவிகளையும் வைத்திருப்பது மறுபிறவி வாழ்க்கையில் அவை உதவும் என்ற சிந்தனையின் வெளிப்பாடு.

அதன்பின் வந்த ஹோமோ ஈரக்டஸ் (Homo Erectus) – சுமார் 19 இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தோன்றியவர்கள் – ஜாவா, சீனாவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கல்லறைகள் மூலம் அவர்கள் தீ, கருவி, மற்றும் பாதுகாப்பான இடங்களைத் திட்டமிட்டுப் பயன்படுத்தியதை அறியலாம். Eugene Dubois மற்றும் Bernard Wood அவர்கள் ஆராய்ச்சியில், இவர்கள் மரணம் பின் உயிர் தொடர்கிறது என்ற ஆரம்பமான சிந்தனை கொண்டிருந்தனர் என்று கூறுகிறார்கள்.

பின்னர் வந்த நியாண்டர்தால்கள் (Homo Neanderthalensis) சுமார் 4 இலட்சம் முதல் 40 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்தனர். Ralph Solecki ஈராகின் Shanidar குகையில் கண்டுபிடித்த “Shanidar IV” என்ற நியாண்டர்தால் உடல் மலர்களுடன் புதைக்கப்பட்டிருந்தது. அவர் கூறியது:

“இது மனிதன் தன் இணை உயிருக்கு காட்டிய முதல் அன்பு.” அதேபோல் Marcellin Boule பிரான்சில் கண்டுபிடித்த கல்லறைகளிலும் மான் கொம்புகள், கல் ஆயுதங்கள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. மரணம் பின் ஆன்மா பயணம் செய்கிறது என்ற நம்பிக்கை இதிலிருந்து தெரிகிறது.

இறுதியாக ஹோமோ சாபியன்ஸ் (Homo Sapiens) — அதாவது நம்முடைய முன்னோர்கள் — சுமார் 3 இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தோன்றினர். Ian Tattersall, Donald Johanson ஆகியோர் கூறுவதுபடி, இவர்கள் கல்லறையை ஒரு ஆன்மீகச் சின்னமாகக் கொண்டனர். கல்லறை வழிபாடு, துக்கத்தின் வெளிப்பாடு மட்டுமல்ல, உயிரின் தொடர்ச்சிக்கான நம்பிக்கையின் அடையாளமாக மாறியது.

இந்த மறுமை நம்பிக்கை பின்னர் மதங்களின் இதயமாக மாறியது. யூத மதத்தில் மரணத்திற்குப் பின் “ஷியோல்” எனப்படும் அமைதியான நிலை உண்டு என்ற நம்பிக்கையால் கல்லறை புனித இடமாக மதிக்கப்பட்டது. Mircea Eliade தனது History of Religious Ideas நூலில் இதை பதிவு செய்கிறார்.

கிறிஸ்தவ மதத்தில் இயேசுவின் கல்லறை உயிர்த்தெழுச்சியின் அடையாளம். “மரணம் முடிவு அல்ல, உயிர்த்தெழுதல் தொடக்கம்” என்ற நம்பிக்கை கிறிஸ்தவர்களின் கல்லறை வழிபாட்டை உருவாக்கியது. Karen Armstrong தனது A History of God நூலில் இதை விளக்குகிறார்.

இஸ்லாமில் “கப்ர்” (Qabr) மறுமை உலகிற்கான இடைநிலை என்று நம்பப்படுகிறது. Seyyed Hossein Nasr கூறுவதுபடி, நன்மை செய்தவர்களுக்கு கல்லறை வெளிச்சமாக, தீமை செய்தவர்களுக்கு இருளாக இருக்கும்.

தமிழர் மரபிலும் இதே நம்பிக்கை வெளிப்படுகிறது. மேகலிதிக் காலம் (1000 BCE – 300 CE) காலத்தில் கல்லறைகள், மண்குழிகள், நடுகற்கள் வழியாக மனிதர் உயிர் பிந்தைய நினைவுகளைப் பதிவு செய்தனர். இரா. நாகசாமி மற்றும் K. Rajan ஆகியோர், “தமிழர்கள் கல்லறை வழியாக மரணத்தைக் கண்டு பயப்படவில்லை; அதைப் பரிமாண மாற்றம் என்று உணர்ந்தனர்” என்று கூறுகின்றனர்.

மனிதன் வாழ்ந்ததும், மரணித்ததும், பூமியில் ஒரு அதிர்வை விட்டுச் செல்கிறான். அந்த அதிர்வை தான் கல்லறை நினைவூட்டுகிறது. அது வெறும் மண் அல்ல — மனிதனின் நன்மை, தீமை, அன்பு, கருணை, பேராசை ஆகிய எல்லா உணர்வுகளும் அடங்கிய ஒரு தத்துவச் சின்னம். அவன் வாழ்ந்த காலத்தின் எண்ணங்கள் இன்று நம்மைத் தொடுகின்றன. அவை நல்லவை என்றால் அவற்றைத் தொடர்வது நம் கடமை; தீமைகள் என்றால் அவற்றை நம் சந்ததிக்குப் பரவாமல் தடுத்தல் நம் பொறுப்பு.

ஒரு கல்லறை முன்னால் நின்று நீங்கள் யாரையும் நினைக்கும்போது, அவர் நன்மை செய்தவர் எனில் மட்டுமே அடையாளம் காட்டுங்கள். அவர் கெட்டது செய்திருந்தால், அவரைப் பற்றி பேசாமல் இருப்பதே அடுத்த சந்ததிக்குச் சிறந்தது.

ஏனெனில் அவர் விட்டுச் சென்ற சொத்துக்களிலும் வன்மத்திலும், எண்ணங்களிலும் அந்த அதிர்வுகள் இருந்து கொண்டிருக்கும். நீங்கள் அதை நன்மைக்கு பயன்படுத்தினால் நன்மை உண்டாகும்; தீமையான வழியில் பயன்படுத்தினால் தீமை உண்டாகும். ஆனால் உங்கள் பின் வரும் சந்ததிக்கு நீங்கள் எந்த அடையாளத்தை காட்டுகிறீர்கள் என்பதே முக்கியம். நல்லவரின் பெயரை நினைவூட்டுங்கள்;

நம் முன்னோர்கள் விட்டுச் சென்ற அதிர்வுகளை நன்மையாக வடிகட்டி, தீமையைத் தாண்டி, உயிரின் தொடர்ச்சியைச் சுத்தமாக்குவது தான் நம் பணி. கல்லறை நம்மை அதற்கே அழைக்கிறது — அது மரணத்தின் சின்னம் அல்ல, மனிதனின் மறுமை உணர்வின் நிரந்தர ஒளி.