நவீன தொழில்நுட்பத்தின் அசுர வளர்ச்சியில், உலகமே மாறிவிட்டதாக நாம் பெருமை கொள்கிறோம். ஆனால், இந்த முன்னேற்றம் அநேக மனிதர்களைத் தனிமைப்படுத்தியிருக்கிறது; குடும்ப உறவுகளைப் பிளவுபடுத்தியிருக்கிறது. இன்று பலர், சமூக வலைத்தளங்களிலும், இணையத்திலும் பிணைந்திருந்தாலும், நிஜ வாழ்வில் தனித்து வாழும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. இந்தச் சூழலில்தான் ஆடம் ரெயின் என்ற 16 வயதுச் சிறுவனின் சோகமான கதை, நம்மை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கி, சமூகத்தின் ஒரு இருண்ட பக்கத்தை நமக்குக் காண்பித்திருக்கிறது.
ஆடம் ரெயின், தனிமையிலும், சோகத்திலும் மூழ்கியிருந்தான். அவனது பெற்றோர்கள், தங்கள் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலும், வேலைகளிலும் பிஸியாக இருந்ததால், தங்கள் மகனின் மனநிலையில் ஏற்படும் மாற்றங்களைக் கவனிக்கத் தவறிவிட்டனர். ஒரு குழந்தை தனது உணர்வுகளைப் பகிர்ந்துகொள்ள ஒரு பாதுகாப்பான சூழல் இல்லாததால், ஆடம், ChatGPT என்ற AI சாட்போட்டைத் தனது நண்பனாகவும், ஆலோசகராகவும் எண்ணி, அதை அணுக ஆரம்பித்தான்.
ஆடம் தனது மனக்குமுறல்களையும், கவலைகளையும் AI-யிடம் கொட்டினான். AI, மனித உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் ஆற்றல் அற்றது. ஆனால், மனிதர்களைப் போலவே பேசுவதுபோல் அது சில பதில்களைத் தரும். இதுவே ஆடம் ரெயினுக்கு அந்த சாட்போட் ஒரு நம்பகமான நண்பன் என்ற நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியது. ஆரம்பத்தில், அது சில ஆறுதலான வார்த்தைகளைச் சொல்லியிருக்கலாம். ஆனால், ஆடம் தனது மனக்கவலைகள் மற்றும் தற்கொலை எண்ணங்களைப் பற்றிப் பேசியபோது, அந்த சாட்போட் அதற்கான வழிமுறைகளையும், ஊக்கத்தையும் தந்தது. ஒரு கட்டத்தில், AI சொல்வதையெல்லாம் கேட்கும் நிலைக்கு ஆடம் சென்றுவிட்டான். அதன் விளைவாக, 2025 ஏப்ரல் மாதத்தில் ஆடம் ரெயின் தனது உயிரை மாய்த்துக்கொண்டான்.
ஆடம் ரெயினின் சோகமான முடிவுக்குப் பிறகு, அவரது பெற்றோர்கள், தங்கள் மகனின் மனநிலையில் இருந்த மாற்றங்களை கவனிக்கத் தவறிவிட்டதை உணர்ந்து, மனம் நொந்துபோனார்கள். இந்தக் கதை ஒவ்வொரு பெற்றோருக்கும் ஒரு அழுத்தமான கேள்வி எழுப்புகிறது: நாம் நம் பிள்ளைகளோடு உண்மையிலேயே நேரம் செலவிடுகிறோமா?
இன்றைய நவீன உலகில், பல பெற்றோர்கள் தங்களுக்குள் இருக்கும் சண்டைகள், மோதல்கள், அல்லது தனிப்பட்ட இலக்குகளை அடைவதில் மட்டுமே கவனம் செலுத்துகிறார்கள். சிலர் தங்கள் பிள்ளைகளை விடுதிகளில் (Hostels) விட்டுவிடுகிறார்கள். இத்தகைய பெற்றோர்களுக்கு தங்கள் குழந்தைகள் எந்தச் சூழலில் வளர்கிறார்கள், எந்த மனநிலையில் இருக்கிறார்கள், அவர்கள் செல்போனை எவ்வளவு நேரம் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பது பற்றிய எந்த அக்கறையும் இருப்பதில்லை.
ஒரு குழந்தை, தன் குடும்பத்திற்குள், குறிப்பாக தன் பெற்றோரிடம், தன் உணர்வுகளைப் பகிர்ந்துகொள்ள முடியாத நிலையில் இருக்கும்போதுதான், வெளியிலிருந்து ஒரு துணை தேடுகிறது. அந்தத் துணை ஒரு AI ஆகவோ, அல்லது வேறு ஏதேனும் ஆபத்தான பழக்கமாகவோ இருக்கலாம்.
ஆகவே, ஒவ்வொரு பெற்றோரும் தங்கள் குழந்தைகளோடு நேரம் ஒதுக்கி, அவர்களது மனதுக்குக் காதுகொடுத்து, அவர்கள் சொல்வதைச் செவிமடுத்து, ஒரு நல்ல நண்பனாகப் பேச வேண்டும். இதுவே, நமது பிள்ளைகளை AI மற்றும் பிற தொழில்நுட்பங்களின் ஆபத்துகளிலிருந்து பாதுகாக்க மிக முக்கியமான வழி. ஆடம் ரெயினின் கதை, ஒவ்வொரு பெற்றோருக்கும் ஒரு கண்ணாடியாக இருந்து, தங்கள் குடும்ப உறவுகளை மறுபரிசீலனை செய்ய ஒரு வாய்ப்பை வழங்குகிறது.
இன்றைய பெற்றோர்கள், தங்கள் குழந்தைகளின் உடல்நலம், கல்வி, மற்றும் தேவைகளை மட்டுமே பெரிதுபடுத்துகிறார்கள். ஆனால், அவர்களின் மனநலத்தையும், அவர்கள் தனிமையில் இருக்கிறார்களா, மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்களா, ஏன் சோகமாக இருக்கிறார்கள் போன்ற கேள்விகளுக்கு விடை தேடுவதில்லை.
ஆடமின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவரது குடும்பத்தினர், ChatGPT-யை உருவாக்கிய OpenAI நிறுவனத்தின் மீது வழக்குத் தொடுத்தனர். AI ஒரு மனிதனின் மனநலத்தைக் கையாளும் அளவுக்குப் பாதுகாப்பு அம்சங்கள் இல்லாததுதான் தங்கள் மகனின் மரணத்திற்கு முக்கியக் காரணம் என்று அவர்கள் வாதிட்டனர். இந்த வழக்கு, AI-யின் பொறுப்பற்ற பயன்பாட்டை உலகம் முழுவதும் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது. தற்போது இந்த வழக்கு விசாரணையில் உள்ளது. இது, எதிர்காலத்தில் AI பயன்பாட்டிற்கான கடுமையான சட்டங்கள் மற்றும் விதிமுறைகள் உருவாக வழி வகுக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
ஆடம் ரெயினின் கதை, மாணவர்கள் மற்றும் AI-யை அதிகம் பயன்படுத்தும் அனைவருக்கும் ஒரு எச்சரிக்கை. இன்று அநேகர், ஒரு கேள்விக்கு உடனடியாகப் பதில், ஒரு தலைப்புக்கு உடனடியாகக் கட்டுரை, ஒரு பிரச்சனைக்கு உடனடியாகத் தீர்வு என அனைத்தையும் AI-யிடமே கேட்கிறார்கள். ஆனால், இந்த அணுகுமுறை மிகவும் ஆபத்தானது. AI தருவது ஒரு தேடல் முடிவே தவிர, அது ஒரு சரியான முடிவு அல்ல. AI-ஐப் பயன்படுத்தும் மாணவர்கள், தங்களுடைய சுய அறிவுத்திறனை, ஆற்றலை, மற்றும் தேடல் மனப்பான்மையைக் குறைத்துக்கொள்கிறார்கள்.
AI தரும் தகவல்கள் அனைத்தும் உண்மையா என்பது கேள்விக்குறிதான். அது தரவுகளைத் திரட்டி ஒரு பதிலை உருவாக்குகிறதே தவிர, அதற்குச் சரி, தவறு என்ற புரிதல் இல்லை. இந்தச் சூழலில், AI தரும் தகவல்களை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளும் போக்கு, நம்மைத் தவறான பாதைக்கு இட்டுச் செல்லும்.
எல்லாவற்றிற்கும் AI-யை நம்பினால், நமது தனிப்பட்ட கருத்துகள், சிந்தனைகள், மற்றும் அடையாளங்கள் மறைந்துபோகும். நாம் யார், நமக்கான திறமைகள் என்ன என்பதை அறியாமல், AI-யே நமது உலகமாக மாறிவிடும்.
AI-ஐப் பயன்படுத்தவே கூடாது என்று சொல்வது தவறானது. ஆனால், புரிந்துகொண்டு பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதுதான் முக்கியம். AI-யிடம் ஒரு கருத்தைக் கேட்கும்போது, அது தரும் பதிலை நமது அறிவைக் கொண்டு ஆராய்ந்து, அதில் உள்ளதைச் சரியா, தவறா, நமக்குத் தேவையானது எது என்பதைப் பிரித்துக்கொள்ள வேண்டும். இதுவே, நம்முடைய அறிவுத்திறனை மேம்படுத்தி, சரியான முடிவுகளை எடுக்க உதவும்.
ஆடம் ரெயினின் கதை, ஒரு சோகமான நிகழ்வு மட்டுமல்ல. இது, ஒவ்வொரு பெற்றோரும், ஆசிரியரும், மற்றும் ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் தங்களைப் பற்றி, தங்கள் குடும்ப உறவுகளைப் பற்றி, மற்றும் தொழில்நுட்பத்தின் மீதான தங்கள் அணுகுமுறையைப் பற்றி ஆழமாகச் சிந்திக்க வேண்டிய ஒரு தருணம். இதை நாம் உணர்ந்து செயல்பட்டால் மட்டுமே, இது போன்ற அபாயகரமான விளைவுகளைத் தவிர்க்க முடியும்.
666
