**மனிதனின் பயமும் இயற்கையின் உண்மையும்:

Jeyachandran I Wisdom News

ஆதிகால மனிதன் எதைக் கண்டு பயந்தான்? பாம்பு ஏன் படம் எடுத்து ஆடுகிறது? நாய் ஏன் குரைக்கிறது? மனிதன் ஏன் கையில் கம்பு எடுத்துச் செல்கிறான்? ஏன் வீடு கட்டுகிறான்? ஏன் பணத்தைச் சேமிக்கிறான்? இவை அனைத்திற்கும் அடிப்படைக் காரணம் உயிரைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற இயல்பான எண்ணமும், பாதுகாப்பைத் தேடும் மனநிலையும்தான். பயம் என்பது ஆபத்திலிருந்து உயிர்களைக் காப்பாற்றும் இயற்கையான உணர்வு. ஆனால், இந்தப் பயம் அளவுக்கு மீறும்போது மனிதனிடம் பேராசை, பதற்றம், போட்டி, ஆதிக்கம் போன்ற எண்ணங்கள் உருவாகின்றன. எனவே, பயத்தின் இயல்பைப் புரிந்துகொண்டு, தேவையற்ற அச்சங்களைக் கடந்து வாழ்வதே அறிவுடைமையாகும்.

பசி, காட்டு விலங்குகள், இருள், நிழல், சூறாவளி, பலத்த காற்று, வெள்ளம், இடி, மின்னல், கடுமையான வெப்பம், கடும் குளிர் என இயற்கையின் பல்வேறு சூழல்களைக் கண்டு ஆதிகால மனிதன் அஞ்சினான். உயிரைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதே அவனது முதல் நோக்கமாக இருந்தது. அந்தப் பயத்தின் உளவியல் தாக்கம் இன்றும் மனித மனதில் தொடர்கிறது. அறிவியல் வளர்ச்சியடைந்த இந்தக் காலத்திலும் இயற்கையின் சீற்றங்களை எதிர்கொள்ள மனிதன் அச்சப்படுகிறான். ஆனால், இயற்கையைப் புரிந்துகொள்வதற்கும், அதன் ஆபத்துகளை முன்கூட்டியே அறிந்து பாதுகாப்பாக வாழ்வதற்கும் அறிவியல் நமக்கு வழிகாட்டுகிறது. இயற்கையைக் கண்டு அஞ்சுவதைக் காட்டிலும், அதன் இயல்பைப் புரிந்துகொண்டு அதற்கேற்ப வாழ்வதே அவசியம்.

நிலம், நீர், காற்று, ஆகாயம், நெருப்பு ஆகிய பஞ்சபூதங்களே இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படை ஆதாரங்களாக விளங்குகின்றன. இவை மனிதர்கள் மட்டுமின்றி அனைத்து உயிரினங்களின் வாழ்வுக்கும் தேவையான அடிப்படை வளங்களை வழங்குகின்றன. உணவு, உடை, இருப்பிடம், வாழ்வாதாரம் என மனிதனுக்குத் தேவையான அனைத்திற்கும் இயற்கையே முதன்மையான ஆதாரம். நிலம் உணவை உற்பத்தி செய்கிறது; நீர் தாகத்தைத் தீர்க்கிறது; காற்று உயிர்வாழ உதவுகிறது; சூரியனின் வெப்பமும் ஒளியும் உயிர்களின் வாழ்வுக்கு ஆதாரமாகின்றன. இவ்வாறு இயற்கை ஒவ்வொரு நாளும் உயிர்களின் தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருக்கிறது. அப்படியிருக்க, இயற்கையைப் பார்த்து மனிதன் ஏன் அஞ்ச வேண்டும்? இயற்கையின் சீற்றங்களைப் புரிந்துகொள்ளாமல் அதனை எதிரியாகக் கருதுவது அறிவுடைமையல்ல. இயற்கையை அடக்கி ஆள வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை விட, அதன் இயல்பைப் புரிந்துகொண்டு பாதுகாப்பதே அவசியம். இயற்கை நமக்குச் சொந்தமான சொத்து அல்ல; அடுத்த தலைமுறைக்கும் நாம் பாதுகாத்து வழங்க வேண்டிய வாழ்வாதாரம்.

பிறப்புக்கும் இறப்புக்கும் இடைப்பட்ட வாழ்க்கை ஒரு தற்காலிகப் பயணமே. வெறுங்கையுடன் பிறக்கும் நாம், எதையும் நிரந்தரமாக எடுத்துச் செல்லப் போவதில்லை. இயற்கையிடமிருந்து உணவு, வளம், வசதி என அனைத்தையும் பெற்றுக்கொண்டு வாழ்கிறோம். இறுதியில் நம் உடலும் இயற்கையோடு கலந்துவிடுகிறது. இதுவே வாழ்வின் இயல்பான நியதி. இதை உணர்ந்து ஆணவம், பேராசை, பகைமை இன்றி அன்புடனும் மனிதநேயத்துடனும் வாழ்வதே வாழ்வின் உண்மையான தத்துவம். வாழ்க்கையில் நாம் சேர்த்துவைக்கும் செல்வத்தைவிட, பிறருக்கு வழங்கும் உதவியும் அன்பும் மேலானவை.

மனித வாழ்க்கை குறுகிய காலப் பயணம் என்பதை உணர்ந்தும் ஏன் சண்டை, சச்சரவு, பதற்றம், பயம், நெருக்கடி, தேவையற்ற விவாதங்கள்? சாதி, மதம், இனம், மொழி எனப் பல்வேறு அடையாளங்களின் பெயரால் மனிதர்கள் தங்களுக்குள் பிரிவினைகளை உருவாக்கிக் கொள்வதில் என்ன பயன்? நான் இந்தச் சாதியில் பிறந்தவன், இந்த மதத்தைப் பின்பற்றுபவன், இந்த இனத்தைச் சேர்ந்தவன் என்று பெருமை பேசுவதும், அதன் அடிப்படையில் பிறரைத் தாழ்வாகக் கருதுவதும் மனிதநேயத்திற்கு எதிரான செயல்களாகும். பிறப்பால் யாரும் உயர்ந்தவரும் இல்லை, தாழ்ந்தவரும் இல்லை. அனைவரும் ஒரே இயற்கையின் படைப்புகளே. மனிதனை மதிப்பிட வேண்டியது அவனது சாதி, மதம், இனம் ஆகியவற்றால் அல்ல; அவனது நற்பண்புகள், செயல்கள், மனிதநேயம் ஆகியவற்றால்தான். வேற்றுமைகளை வளர்ப்பதைவிட ஒற்றுமையையும் சகோதரத்துவத்தையும் வளர்ப்பதே மனித சமூகத்தின் முன்னேற்றத்திற்கு வழிவகுக்கும்.

பிறப்புக்கும் இறப்புக்கும் இடைப்பட்ட இந்தச் சிறிய வாழ்க்கைப் பயணத்தில் மனிதநேயத்தோடும் அன்போடும், இயற்கையை மதித்தும் வாழ்வதே மனிதனின் உண்மையான சாதனையாகும். வாழ்க்கை என்பது பிறரை வெல்வதற்கான போட்டியல்ல; ஒருவருக்கொருவர் துணையாக இருந்து, துன்பங்களையும் மகிழ்ச்சிகளையும் பகிர்ந்துகொண்டு வாழ்வதற்கான ஓர் அரிய வாய்ப்பாகும். பணம், பதவி, அதிகாரம், புகழ் ஆகியவை நிலையானவை அல்ல என்பதை உணர வேண்டும். பயம், வெறுப்பு, பிரிவினை, பொறாமை, ஆணவம் ஆகியவற்றைக் கடந்து அன்பு, அமைதி, ஒற்றுமை, சகோதரத்துவம், மனிதநேயம் ஆகியவற்றை வளர்ப்போம். பிற உயிர்களின் வாழ்வையும் மதிப்போம். இயற்கையின் வளங்களைப் பாதுகாத்து, எதிர்காலத் தலைமுறைக்கு அழகான உலகை விட்டுச் செல்வோம். பிறருக்கு உதவுவதிலும் சமூக நலனுக்காக உழைப்பதிலும் உண்மையான மகிழ்ச்சியைக் காண்போம்.

மனிதனின் வாழ்க்கை, இயற்கையின் பாதுகாப்பு, சமத்துவம், அமைதி, சமூக நலன் ஆகியவற்றை வலியுறுத்தும் இந்தத் தத்துவச் சிந்தனைகள் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் 2030 நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளுடன் (Sustainable Development Goals - SDGs) நெருங்கிய தொடர்புடையவை. ஐக்கிய நாடுகள் சபை 2015ஆம் ஆண்டு ஏற்றுக்கொண்ட 17 நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகள், மனிதகுலத்தின் முன்னேற்றத்தையும் பூமியின் பாதுகாப்பையும் ஒருங்கிணைத்து வலியுறுத்துகின்றன. நமது தத்துவச் சிந்தனையுடன் வறுமை ஒழிப்பு (அனைவருக்கும் அடிப்படை வாழ்வாதாரம்), பசியற்ற உலகம் (உணவுப் பாதுகாப்பு, விவசாயம்), நல்ல ஆரோக்கியம் (உடல் மற்றும் மனநலம்), தரமான கல்வி (அறிவியல் சிந்தனை, விழிப்புணர்வு), தூய்மையான நீர் (நீர்வளப் பாதுகாப்பு), ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறைத்தல் (சாதி, மத, சமூகப் பாகுபாடுகளைக் களைதல்), நிலையான நகரங்களும் சமூகங்களும் (பாதுகாப்பான வாழ்விடம்), பொறுப்பான நுகர்வும் உற்பத்தியும் (இயற்கை வளங்களைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்துதல்), காலநிலை நடவடிக்கை (காலநிலை மாற்றத்தை எதிர்கொள்ளுதல்), நிலவாழ் உயிரினங்களைப் பாதுகாத்தல் (காடுகள், நிலம், பல்லுயிர்ப் பாதுகாப்பு), அமைதி, நீதி, வலுவான அமைப்புகள் (மனித உரிமை, சமத்துவம், சமூக ஒற்றுமை) மற்றும் இலக்குகளுக்கான கூட்டாண்மை (மக்கள், அரசு, நிறுவனங்கள் இணைந்து செயல்படுதல்) ஆகிய இலக்குகள் நேரடியாகப் பொருந்துகின்றன. இந்த இலக்குகள் வெறும் சர்வதேசக் கொள்கைகள் மட்டுமல்ல; ஒவ்வொரு மனிதனும் தனது அன்றாட வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய சமூகப் பொறுப்புகளுமாகும். வறுமையை ஒழிப்பது, பசியைப் போக்குவது, தண்ணீரைப் பாதுகாப்பது, ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறைப்பது, இயற்கையைப் பாதுகாப்பது ஆகியவை மனிதநேயத்தின் நடைமுறை வெளிப்பாடுகளாகும்.

மனிதன் இயற்கையைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியதன் அவசியத்தை விளக்கும் முக்கியமான எடுத்துக்காட்டு El Niño (எல் நினோ) காலநிலை நிகழ்வாகும். பசிபிக் பெருங்கடலின் மத்திய மற்றும் கிழக்குப் பகுதிகளில் கடல்மேற்பரப்பு வெப்பநிலை வழக்கத்திற்கு மாறாக அதிகரிப்பதால் உருவாகும் இயற்கையான காலநிலை நிகழ்வே El Niño. இது உலகின் பல பகுதிகளில் காற்றோட்டம், மழைப்பொழிவு மற்றும் வெப்பநிலை முறைகளில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகிறது. இதன் விளைவாகச் சில பகுதிகளில் வறட்சி, தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறை, கடுமையான வெப்பம் ஏற்படலாம். மற்ற சில பகுதிகளில் அதிக மழை, வெள்ளம், நிலச்சரிவு போன்ற பாதிப்புகள் ஏற்படலாம். இதனால் விவசாயம், கால்நடை வளர்ப்பு, மீன்பிடி, உணவு உற்பத்தி மற்றும் மக்களின் வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்படலாம். குறிப்பாக விவசாயத்தை நம்பி வாழும் ஏழை மற்றும் விளிம்புநிலை மக்களே இத்தகைய காலநிலை மாற்றங்களால் அதிகம் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்கள். El Niño என்பது இயற்கையின் பழிவாங்கல் அல்ல; அது அறிவியல் ரீதியாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய காலநிலை நிகழ்வு. அதனை எதிர்கொள்ள மழைநீர் சேகரிப்பு, நீர்நிலைகள் பாதுகாப்பு, வறட்சியைத் தாங்கும் பயிர்கள், மரம் வளர்ப்பு, மண் வளப் பாதுகாப்பு, முன்கூட்டிய வானிலை எச்சரிக்கை போன்ற நடவடிக்கைகள் அவசியம். இதன் மூலம் பசியற்ற உலகம், தூய்மையான நீர், காலநிலை நடவடிக்கை மற்றும் நிலவாழ் உயிரினங்களைப் பாதுகாத்தல் ஆகிய இலக்குகளின் முக்கியத்துவத்தை நாம் உணர முடிகிறது. இயற்கையின் மாற்றங்களைத் தடுக்க முடியாவிட்டாலும், அவற்றால் ஏற்படும் பாதிப்புகளைக் குறைக்க அறிவியல் அறிவு, திட்டமிடல், ஒற்றுமை மற்றும் சமூகப் பொறுப்பு மூலம் முடியும்.

ஆதிகால மனிதனின் பயத்திலிருந்து நவீன மனிதனின் அறிவியல் வளர்ச்சி வரை நாம் கடந்து வந்த பாதை நீண்டது. ஆனால், இத்தனை வளர்ச்சிக்குப் பிறகும் மனிதன் தனது அடிப்படை வாழ்வாதாரமான இயற்கையைச் சார்ந்தே வாழ்கிறான். இயற்கை இல்லாமல் மனிதன் இல்லை. நீர் இல்லாமல் உயிர்கள் இல்லை. உணவு இல்லாமல் வாழ்க்கை இல்லை. மனிதநேயம் இல்லாமல் மனித சமூகம் இல்லை. எனவே, இயற்கையைப் பாதுகாப்பதும், மனிதர்களிடையே சமத்துவத்தை உருவாக்குவதும், அனைத்து உயிர்களையும் மதிப்பதும் நமது முதன்மையான கடமையாக இருக்க வேண்டும். பயம், வெறுப்பு, பேராசை, பிரிவினை ஆகியவற்றைக் கடந்து அன்பு, அமைதி, ஒற்றுமை, மனிதநேயம் ஆகியவற்றை வளர்ப்போம். இயற்கையின் வளங்களைப் பொறுப்புடன் பயன்படுத்தி, எதிர்காலத் தலைமுறைகளுக்குப் பாதுகாப்பான உலகை உருவாக்குவோம். நாம் வாழும் காலம் சிறியதாக இருக்கலாம்; ஆனால் நம்மால் உருவாக்கப்படும் அன்பும் நன்மையும் தலைமுறைகள் கடந்தும் நிலைத்திருக்கட்டும். வாழ்க்கை என்பது பிறரை வெல்வதற்கான போட்டியல்ல; ஒருவருக்கொருவர் துணையாக இருந்து வாழ்வதற்கான வாய்ப்பு. பயம், வெறுப்பு, பிரிவினை, பொறாமை ஆகியவற்றைக் கடந்து அன்பு, அமைதி, ஒற்றுமை, மனிதநேயம் ஆகியவற்றை வளர்ப்போம். இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்வோம்! மனிதநேயத்தோடு ஒன்றிணைவோம்! நிலையான வளர்ச்சிக்காகச் செயல்படுவோம்! இதுவே மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான தத்துவம்; இதுவே நிலையான எதிர்காலத்திற்கான வழி.