“மரங்கள் நடுவது மனிதர்களின் வேலையல்ல” — ஒரு சூழலியல் தத்துவம் – Jeyachandran, Wisdom News – Cheif Reporter
இயற்கையின் விசித்திரமான மௌனங்களில் ஒன்று, அது எப்போதுமே தனக்கான தேவைகளைத் தானே நிறைவேற்றிக் கொள்கிறது. “மரங்கள் நடுவது மனிதர்களின் வேலையல்ல” என்ற தொடர் முதல் பார்வையில் நமக்கு அதிர்ச்சியளிக்கலாம். மனிதகுலம் லட்சக்கணக்கான ஹெக்டேர் நிலக்காடுகளைத் திட்டமிட்டு அழித்துக்கொண்டிருக்கும் சூழலில், ‘மரம் நடுதல்’ என்பது ஒரு உயரிய சேவையாகவும் புண்ணியச் செயலாகவும் போற்றப்படும் காலத்தில், இந்த வாசகம் இயற்கை நமக்கு உணர்த்தும் ஒரு ஆழமான மெய்யியல் உண்மையாகவும் எச்சரிக்கையாகவும் அமைகிறது.
உண்மையில், பூமியில் கோடி கோடியாய் வானுயர வளர்ந்து நிற்கும் அடர்ந்த காடுகளையும், மலைகளைப் போர்த்தியிருக்கும் பசுமையான மரங்களையும் எந்த மனிதனும் வரிசையாகக் குழி தோண்டி நட்டதில்லை. அவை தானாகவே முளைத்த மரங்கள்; தன்னிச்சையாக வளர்ந்த பேரமைப்புகள். நாம் குழிதோண்டி நட்டு, உரம் வைத்து, தண்ணீர் ஊற்றி வளர்க்கத் திணறும் செடிகளுக்குக் கூடத் தேவையான உயிர்ச்சக்தியை இயற்கை தன் சுய இயக்கத்தால் வழங்குகிறது. மனிதனின் தலையீடு இல்லாத இடங்களில் எல்லாம் இயற்கை தன்னைத்தானே செழுமைப்படுத்திக் கொள்வதை நாம் கண்கூடாகக் காண முடியும்.
இயற்கையின் சுயசார்பும் ‘மரம் நடுதல்’ என்னும் மாயையும்
பூமி உருவாகிப் பல கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. மனிதகுலத்தின் வருகைக்கு பல மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்த நிலப்பரப்பு அடர்ந்த காடுகளாலும், வானளாவிய மரங்களாலும், செழிப்பான பல்லுயிர்ப் பெருக்கத்தாலும் செழித்து நிரம்பியிருந்தது. அத்தகைய பிரம்மாண்டமான காடுகளை எந்த மனிதனும் வரிசையாகக் குழிதோண்டி, நீர் ஊற்றி, உரம் போட்டு வளர்க்கவில்லை.
“மரங்கள் நடுவது மனிதர்கள் வேலையல்ல” என்ற கூற்று முதல் பார்வையில் சூழலியல் ஆர்வலர்களுக்கு அதிர்ச்சியளிப்பதாகத் தோன்றினாலும், அது இயற்கையின் இயங்கியல் விதியையும் அதன் ஆழமான பேரமைதியையும் உணர்த்தும் மகத்தான மெய்யியல் உண்மையாகும். மனிதன் தான் மட்டுமே இந்தப் பூமியைக் காப்பாற்றப் பிறப்பெடுத்த இரட்சகன் என்ற அகந்தையிலும் அறியாமையிலும் வாழ்கிறான். லட்சக்கணக்கான ஹெக்டேர் இயற்கைக்காடுகளைத் தன் பேராசைகளுக்காக அழித்துவிட்டு, ஆண்டிற்கு ஒருநாள் மட்டும் சடங்காகச் சில மரக்கன்றுகளை நட்டு, புகைப்படங்கள் எடுத்துச் சமூக வலைதளங்களில் பதிவிடுவதை மாபெரும் சேவையாகக் கருதுகிறான். இது இயற்கையைப் பற்றிய புரிதலின்மையின் உச்சக்கட்டமாகும்.
சீனத் தத்துவஞானியான லாவோ சூ (Lao Tzu – கி.மு. 5-ஆம் நூற்றாண்டு) தனது ‘தாவோ தே ஜிங்’ (Tao Te Ching) நூலில் குறிப்பிடுவது போல:
“இயற்கை ஒருபோதும் அவசரப்படுவதில்லை; ஆனால், அனைத்தும் அதில் கச்சிதமாகச் செய்து முடிக்கப்படுகிறது.”
இயற்கை தனக்கான தேவைகளைத் தானே நிறைவேற்றிக்கொள்ளும் தற்சார்பு அமைப்பைக் கொண்டது. மனிதன் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் மரங்களை நட்டுச் சீராட்டுவது அல்ல; மாறாக, இயற்கையின் சுய சுழற்சியில் குறுக்கிடாமல் தன் ஆக்கிரமிப்புகளைத் தள்ளி நிறுத்துவதே ஆகும்.
இயற்கை அமைத்த பிரம்மாண்ட விநியோகக் கட்டமைப்பு
இயற்கை தனக்கென ஒரு பேரமைப்பான விதை விநியோக அமைப்பை மிக நுட்பமாக இயக்கி வருகிறது. இதில் மனிதன் அமைக்கும் எந்தவொரு நவீனத் தொழில்நுட்பமும் ஈடுசெய்ய முடியாத அளவிற்கு வியக்கத்தக்க திட்டமிடல் உள்ளது. காடுகளின் உண்மையான தோட்டக்காரர்கள் மனிதர்கள் அல்ல; மாறாகப் பறவைகளும், விலங்குகளும், பூச்சிகளும், இயற்கையின் இயல்பு ஆற்றல்களுமே ஆகும்.
1. பறவைகளின் பங்கு
இயற்கையின் பேரமைப்பில் விதை பரவலில் பறவைகளின் பங்கு மிக முக்கியமானது. மனிதனின் தலையீடு ஏதுமின்றி, அடர்ந்த காடுகளும் மலைகளும் செழித்து வளர்வதற்குப் பறவைகளே முதன்மைக் காரணமாக விளங்குகின்றன. பறவைகள் தாங்கள் உண்ணும் பல்வேறு பழங்களின் விதைகளைச் செரிமானம் செய்யாமல், தங்களின் மலக்கழிவு அல்லது எச்சங்கள் வழியாகப் பூமியின் பலவேறு மூலைகளுக்குச் கொண்டு சேர்க்கின்றன. ஒரு பறவை சாப்பிட்டுவிட்டுப் போடும் பழத்தின் விதையோ அல்லது அதன் எச்சத்தின் வழியாகப் பூமிக்கு வந்து சேரும் விதையோதான் நாளைய கம்பீரமான விருட்சமாக மாறுகிறது. அப்படித்தான் பூமி முழுவதும் லட்சக்கணக்கான மரங்கள் இயற்கையாகவும் தன்னிச்சையாகவும் உருவாகியிருக்கின்றன.
இதற்குச் சிறந்த வரலாற்றுச் சான்றாக மொரிசியஸ் தீவுகளில் வாழ்ந்து முற்றிலுமாக அழிந்துபோன ‘டோடோ’ பறவைகளைக் குறிப்பிடலாம். இப்பறவைகள் தாங்கள் உண்ணும் குறிப்பிட்ட மரங்களின் விதைகளைப் பரவச் செய்வதிலும், அவற்றின் கடினமான ஓடுகள் முளைப்பதற்கு ஏதுவான வழிமுறைகளை ஏற்படுத்துவதிலும் முக்கியப் பங்கு வகித்தன. டோடோ பறவைகள் அழிந்த பிறகு, அந்த மரங்களின் இனமும் அழியும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டது இயற்கையின் விதி. இதன் மூலம், காடுகளின் உண்மையான தோட்டக்காரர்களாகப் பறவைகளும் விலங்குகளுமே திகழ்கின்றன என்பதும், மரங்கள் நடுவது மனிதனின் வேலையல்ல, அது இயற்கையின் இயல்பான சுழற்சி என்பதும் தெளிவாகிறது.
2. அணில்களும் பிற உயிரினங்களும்
இயற்கையின் அற்புதம் நிறைந்த விதை விநியோகச் சங்கிலியில் விலங்குகளும் பாலூட்டிகளும் மிக முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன. குறிப்பாக, அணில்கள் போன்ற சுறுசுறுப்பான சிறு உயிரினங்கள் காடுகளின் அடர்த்தியைப் பாதுகாப்பதில் மறைமுகமாகப் பெரும் தொண்டாற்றுகின்றன. அணில்கள் குளிர் காலத்திற்காகச் சேகரிக்கும் உணவுப் பொருட்களை, அதாவது கொட்டைகளையும் பல்வேறு மர விதைகளையும் நிலத்திற்கு அடியில் பாதுகாப்பாகப் புதைத்து வைக்கும் தனித்துவமான பழக்கம் கொண்டவை. ஆனால், அவை தாங்கள் மறைத்து வைத்த பல்லாயிரக்கணக்கான இடங்களைச் சில நேரங்களில் மறந்துபோய்விடுகின்றன. அப்படி அவை மறந்துபோகும் கொட்டைகளும் விதைகளும், காலப்போக்கில் மழைநீரைப் பெற்று காடுகளில் புதிய மரங்களாக முளைத்து விருட்சமாகின்றன.
இதுமட்டுமன்றி, காடுகளில் சுதந்திரமாகத் திரியும் மான், கரடி மற்றும் பிற விலங்குகளின் உடல் உரோமங்களிலும் தோல் பகுதிகளிலும் கொக்கி போன்ற அமைப்புகளைக் கொண்ட விதைகள் எளிதில் ஒட்டிக்கொள்கின்றன. அந்த விலங்குகள் உணவு தேடி பல மைல் தூரம் காடுகளைக் கடந்து பயணம் செய்யும்போது, இந்த விதைகள் வழியெங்கும் உதிர்ந்து புதிய நிலப்பரப்புகளில் வேர்விட்டுப் புதுத் தாவரங்களாக விருத்தியடைகின்றன. மனிதனின் எந்தவொரு செயற்கையான உழைப்பும் தலையீடும் இல்லாமல், விலங்குகளின் இந்த எளிய இயல்பான வாழ்க்கை முறையே இயற்கையான காடுகளை விரிவுபடுத்தவும், பூமியின் பசுமைச் சுழற்சியைத் தடையின்றித் தொடரவும் பெரிதும் வழிவகுக்கிறது.
3. காற்றின் விநியோகம்
இயற்கையின் மிகச்சிறந்த மற்றும் பிரம்மாண்டமான விதை பரப்பும் முறைகளில் காற்று மிகவும் சக்திவாய்ந்த ஊடகமாகச் செயல்படுகிறது. பருத்தி விதைகள், எருக்கு விதைகள் மற்றும் பல வகையான லேசான தாவரங்களின் விதைகள் மெல்லிய பஞ்சு போன்ற அல்லது இறக்கை போன்ற அமைப்புகளைக் கொண்டுள்ளன. இந்த லேசான விதைகள் காற்றின் வழியே பல மைல்கள் தூரம் பயணம் செய்து, தமக்குரிய சரியான ஈரப்பதமும் வளமான மண்ணும் கிடைக்கும் இடங்களில் சென்று பத்திரமாக முளைக்கின்றன. மனிதனின் எந்தவிதமான நவீனத் தொழில்நுட்ப உதவியும் தேவையில்லாமல், இயற்கை இந்த விதை விநியோக வேலையை மிகக் கச்சிதமாகவும், துல்லியமாகவும் செய்து முடிக்கிறது.
மனிதன் ஒரு மரக்கன்றை நட்டுவிட்டு, அதை உலகறியச் செய்ய சமூக வலைதளங்களிலும் ஊடகங்களிலும் பெரும் விளம்பரமும் தம்பட்டமும் அடித்துக்கொள்வான். ஆனால், இயற்கை இந்த மகத்தான சேவையை எந்தவித விளம்பரமும் விளம்பர மோகமும் இன்றி, எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் காலம் காலமாகத் தொடர்ச்சியாகச் செய்து வருகிறது. மனிதனின் சுயநல விளம்பரங்களுக்கு அப்பால், இயற்கையின் இந்த நிசப்தமான இயக்கம் தான் இந்தப் பூமியிலுள்ள கோடிக்கணக்கான மரங்களையும் செடிகளையும் தாங்கிப் பிடிக்கும் உண்மையான சக்தியாக விளங்குகிறது. இயற்கையின் இந்த சுயசார்புப் பயணத்தில் குறுக்கிடாமல், அதன் மௌனமான அழகைப் பாதுகாப்பதே மனிதனின் மிகச்சிறந்த கடமையாகும்.
4. நீரின் ஆற்றல்
இயற்கையின் நீர் சுழற்சியும் வெள்ளப்பெருக்குகளும் தாவரங்களின் பெருக்கத்திற்குத் தங்களின் பங்களிப்பைத் தடையின்றி வழங்குகின்றன. மலை உச்சியிலிருந்து குதித்தோடி வரும் அருவிகளும், பெருக்கெடுத்து ஓடும் நீரோடைகளும், பருவமழைக் காலங்களில் உருவாகும் வெள்ளப்பெருக்குகளும் வெறும் நீரைக் கொண்டுவருவதோடு நின்றுவிடுவதில்லை. காடுகளின் ஆழத்தில் மரங்களிலிருந்து உதிர்ந்து கிடக்கும் லேசான விதை முதல் கடினமான ஓடுகளைக் கொண்ட விதைகள் வரை அனைத்தையும் இந்த நீரோடைகள் அடித்துச் சென்று சமவெளிப் பகுதிகளிலும் ஆற்றோரங்களிலும் படிய வைக்கின்றன.
இவ்வாறு தண்ணீர் அடித்துச் சென்று சேர்க்கும் இடங்கள் ஈரப்பதம் நிறைந்தவையாகவும், செழிப்பான வண்டல் மண் கொண்டவையாகவும் இருப்பதால், அந்த விதைகள் மிக எளிதாகவும் விரைவாகவும் முளைத்து வெளிவருகின்றன. காலப்போக்கில் அந்த இடங்கள் அடர்ந்த மரங்கள் நிறைந்த பசுமைச் சோலைகளாகவும் காடுகளாகவும் உருவெடுக்கின்றன. மனிதன் எந்தவித நீர்ப்பாசனக் கட்டமைப்பையும் உருவாக்காமலேயே, இயற்கை தன் நீரின் விசையைக் கொண்டே இந்த பூமியெங்கும் விதைகளைப் பரப்பி விருட்சங்களை வளர்க்கிறது.
இந்த எளிய மற்றும் சக்திவாய்ந்த நீர் விநியோகக் கட்டமைப்பு மனிதனின் தலையீடு இல்லாமல் தன்னிச்சையாக இயங்குகிறது. இயற்கையின் இந்த மகத்தான இயக்கத்தைப் புரிந்துகொண்டு, அதன் நீரோடைகளுக்கும் வாழ்விடங்களுக்கும் இடையூறு செய்யாமல் வாழ்வதே பூமியின் பாதுகாப்பிற்கு வழிவகுக்கும்.
ஆனால், மனிதன் ஒரு மரக்கன்றை நட்டுவிட்டுச் சமூக வலைதளங்களில் செய்யும் விளம்பரங்கள் அவனது சுயதம்பட்டத்தையே காட்டுகின்றன. மனிதனின் அறியாமையும் விளம்பர மோகமும் இயற்கையைப் புரிந்து கொள்ளாமல் செய்யும் காரியங்கள் பல நேரங்களில் சூழலியல் ஆபத்திலேயே முடிகின்றன.
மரம் நடுதலின் மறுபக்கம்: அறியாமையின் வெளிப்பாடு
இன்று மனிதர்கள் தங்களை அறியாமலேயே மரம் நடுதல் என்ற மாயையில் சிக்கித் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். எடுத்துக்காட்டாக, சில வெளிநாட்டு வகைப் புதர்கள் அல்லது மரங்கள் (உதாரணமாக சீமை கருவேலகோனோகார்பஸ் (Conocarpus) மரங்கள் குறித்து உங்களது ஆதங்கமும் கோபமும் முழுமையாகப் புரிகிறது. அழகுக்காக நடப்படும் இந்த வெளிநாட்டு மரங்கள் சுற்றுச்சூழலுக்கும் மனித குலத்திற்கும் பெரும் அச்சுறுத்தலாக மாறிவருவது உண்மைதான்.
இம்மரங்களின் மகரந்தத் துகள்கள் காற்றுடன் கலந்து கடுமையான சுவாசப் பிரச்சினைகள், ஆஸ்துமா, ஒவ்வாமை மற்றும் நுரையீரல் தொடர்பான வியாதிகளை ஏற்படுத்துகின்றன. மேலும், இவை நிலத்தடி நீரை முற்றிலும் உறிஞ்சி வறட்சியை உருவாக்குவதோடு, சுற்றியுள்ள பிற தாவரங்களின் வளர்ச்சியையும் பாதிக்கின்றன. அரசு மற்றும் பல்வேறு அமைப்புகள் இம்மரங்களை நடுவதைத் தவிர்க்க அறிவுறுத்தினாலும், சில இடங்களில் இவை தொடர்ந்து வளர்க்கப்படுவது வருத்தமளிக்கிறது. ஆனால், இந்தத் ஆபத்தான நிலைக்காக மனிதர்கள் மரம் நடுவதையே முழுமையாக நிறுத்த வேண்டும் என்று கூறுவது தீர்வாகாது. மாறாக, கோனோகார்பஸ் போன்ற கேடு விளைவிக்கும் மரங்களை முற்றிலுமாகத் தடை செய்வதும், அவற்றை அகற்றுவதும் காலத்தின் கட்டாயமாகும்.
மரங்கள் அல்லது சில குறிப்பிட்ட மரப்பூக்களின் மகரந்தங்கள்) மனிதனுக்கும் விலங்குகளுக்கும் நுரையீரல் சார்ந்த ஒவ்வாமைகளையும் நோய்களையும் பரப்பும் தன்மைகொண்டவை. அந்தத் தாவரங்களின் நிழலில் கால்நடைகளைக் கட்டியிருந்தால் அவற்றுக்கு மூச்சுத்திணறல் ஏற்பட்டு இறக்க நேரிடும். இது போன்ற தீங்கு விளைவிக்கும் மற்றும் சுற்றுச்சூழலுக்குப் பொருந்தாத மரங்களை நடுவேண்டாம் என்று சூழலியலாளர்கள் எச்சரித்தாலும் கூட, சாலை ஓரங்களிலும் கல்வி நிறுவனங்களிலும் அவற்றை வளர்த்து வருவது அறியாமையின் உச்சமாகும்.
மஞ்சப்பை விளம்பர மோகத்தின் மறுபக்கம்
இதேபோன்றுதான் சமூகத்தின் மற்றொரு முனையில் நடக்கும் விழிப்புணர்வு நாடகங்களும் அமைகின்றன. “மஞ்சப்பை தருகிறேன், வெள்ளைப் பை தருகிறேன்” என்று புதிதாகப் பிளாஸ்டிக் அல்லாத பைகளைத் தயாரித்து, அதில் முத்திரையாகத் தன் சொந்தச் சின்னம், முகவரி மற்றும் நிறுவனப் பெயர் எல்லாம் பெரிய அளவில் அச்சிடும் பழக்கம் பரவி வருகிறது. பிளாஸ்டிக் பயன்பாட்டை ஒழிப்பதற்கு முறையான கட்டமைப்பை உருவாக்காமல், விளம்பரத்திற்காகப் புதிய பைகளைத் தயாரிப்பது சூழலுக்கு மறைமுகமாகத் கேடு விளைவிக்கிறது.
புதிதாகத் துணி பைகள் தயாரிக்க ஆகும் கூடுதல் மின்சாரம், வளங்கள் மற்றும் அதில் விளம்பரம் செய்ய அச்சிடப் பயன்படுத்தப்படும் இரசாயன நிறமிகள் அத்தனையும் சுற்றுச்சூழலுக்குத் தீங்கு விளைவிப்பவை. அதற்குப் பதிலாக அவரவர்களின் பழைய துணிகள் மற்றும் பயன்பாடற்ற ஜீன்ஸ் துணிகளைக் கொண்டு தாங்களே பைகளைத் தைத்துப் பயன்படுத்தலாம். பை எடுத்துச் செல்வதை ஒருபோதும் கேவலமாக நினைக்காமல் எளிய வாழ்க்கை முறையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
மனிதனின் உண்மையான கடமை என்ன?
மனிதன் ‘நான் தான் மரங்களை நட்டு பூமியைக் காப்பாற்றுகிறேன்’ என்று நினைப்பது அவனது அறியாமையின் வெளிப்பாடே தவிர வேறில்லை. மனிதன் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் மரம் நடுவது அல்ல; மாறாக, இயற்கையின் வேலையில் குறுக்கிடாமல் இருப்பது மட்டுமே. நாம் செயற்கையாக விதை நட்டு, உரம் போட்டு, ரசாயனப் பூச்சிக்கொல்லிகளைத் தெளித்து வளர்க்கும் மரங்களை விட, இயற்கை தானாகவே தேர்ந்தெடுத்து வளர்க்கும் தாவரங்களே அதிக ஆயுளுடனும், அந்தந்த மண் சூழலுக்கு ஏற்ற தகவமைப்புடனும் கம்பீரமாக வளர்கின்றன.
மனிதன் செய்ய வேண்டிய ஒரே காரியம் கீழ்க்கண்ட வழிமுறைகளைக் பின்பற்றுவதாகும்:
- நிலத்தில் இயற்கையாக விழும் விதைகளை முளைக்க அனுமதிப்பது.
- இருக்கும் காடுகளையும் பழமையான மரங்களையும் வெட்டி அழிக்காமல் பாதுகாப்பது.
- இயற்கையின் தன்னிச்சையான நீர் நிலைகள் மற்றும் சுழற்சிக்குத் தடையாகவும், இடையூறாகவும் இல்லாமல் இருப்பது.
- காடுகளில் காட்டுத்தீ பரவாமல் தடுப்பதற்கான முறையான முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை எடுப்பது.
- பிளாஸ்டிக், குப்பை கூளங்களை நிலத்தில் கொட்டுவதைத் தவிர்ப்பது மற்றும் இயற்கையின் சமநிலையைக் குலைக்கும் செயல்களை நிறுத்துவது.
இயற்கைக்கு மனிதனின் உதவி ஒருபோதும் தேவையில்லை; ஆனால் மனிதனின் உயிர்வாழ்விற்கு இயற்கையின் கருணை முற்றிலும் தேவைப்படுகிறது. நாம் மரங்களை நட்டுச் சீராட்ட வேண்டிய அவசியமில்லை; இயற்கை தன்னிச்சையாக வளர்க்கும் காடுகளை மேலும் அழிக்காமல் ஒதுங்கி நின்றாலே போதும், இந்தப் பூமி தன்னைத்தானே பசுமையான சோலைவனமாக மாற்றிக்கொள்ளும் ஆற்றல் பெற்றது. இயற்கை, தன் தேவைகளைத் தானே பூர்த்தி செய்து கொள்ளும் அரிய ஆற்றல் கொண்டது. “மரங்கள் நடுவது மனிதர்கள் வேலையல்ல” என்னும் கூற்று, மேலோட்டமாகப் பார்க்கும்போது விசித்திரமாகவும் முரண்பாடாகவும் தோன்றலாம். ஆனால், ஆழமாகச் சிந்தித்துப் பார்த்தால், அது இயற்கை நம்மிடம் உரைக்கும் பேருண்மையாகும். மனிதன் தனிதானே இந்த பூமியைக் காப்பாற்றுகிறேன் என்ற அகந்தையை விட்டுவிட்டு, இயற்கையின் தற்சார்புப் பேரமைப்பைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
உன் வாழ்க்கையை நீ இயற்கையோடும் சக உயிர்களோடும் இயைந்து வாழக் கற்றுக்கொள். இயற்கை தன்னைத்தானே எக்காலத்திலும் புதுப்பித்துக் கொள்ளும் வல்லமை படைத்தது. மனிதன் தன் அறியாமையால் செய்யும் செயற்கையான விளம்பர மோகங்களையும், இயற்கைச் சுழற்சியில் செய்யும் தேவையற்ற குறுக்கீடுகளையும் கைவிட வேண்டும்.
நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் இயற்கையின் விதைகளுக்குத் தடையாக இருக்காமல் இருப்பதும், இருக்கும் காடுகளை அழிவிலிருந்து பாதுகாப்பதும் மட்டுமே ஆகும். இயற்கைக்கு மனிதனின் உதவி ஒருபோதும் தேவையில்லை; ஆனால் மனிதனின் உயிர்வாழ்விற்குக் கருணையும் அமைதியும் முற்றிலும் தேவைப்படுகிறது. நாம் இயற்கையின் மௌனத்தோடு இணைந்து வாழப் பழகினால், இந்த பூமி எப்போதும் சோலைவனமாகவே தழைத்து நிற்கும்.